Monday, January 23, 2017

Σύμπαν, Ύπαρξη, Φόβος, Γνώση 2




Δημήτρης 2017-01-20

Γενικά οι παρενθέσεις-παρεμβολές μου, είναι επιτόπιες διευκρινήσεις-συμπεράσματα. Μπορεί κανείς να τις παρακάμπτει και το κείμενο συνεχίζει να βγάζει νόημα. Επίσης όταν αναφέρομαι σε σένα δεν είναι επί προσωπικού, αλλά στο σύνολο των εκπροσωπούν των, τις Ιδέες σου. Φαντάζομε και συ σε μένα. Επίσης δεν ειρωνεύομαι ποτέ, τα αντιμετωπίζω όλα με χιούμορ.!!!

Η ζωή είναι μικρή για να την πάρουμε πολύ σοβαρά και μάλλον αστεία. Αν παρεξηγήσε πες το μου να σταματήσω.

Στο επόμενο συζητάμε Για την Πρώτη Αιτία και τον Μεγάλο Μάγο, σου υπόσχομαι απίστευτα κόλπα (και ίσως σου αποκαλύψω κάποια) γιατί εμένα μου έχει δείξει μερικά εύκολα για αρχή. Μου είπε αν είμαι καλός και υπομονετικός μαθητής κάποια στιγμή θα μου δείξει και το Μεγάλο Κόλπο.

Είπε: «Αναμφίβολα, εξηγεί τα πάντα. Δυστυχώς όμως δεν μας επιτρέπει να προβλέπουμε τίποτα»!

Γάλλος μαθηματικός-φυσικός Πιερ Σιμόν ντε Λαπλάς για τον Θεό. Συμφωνώ.

Είπες: “Βλέπεις γιατί θέλω να απεμπλέξουμε τη συζήτηση από το θέμα του Θεού:».------ Βλέπεις!, θέλω να απομπλέξω ή να ξεκαθαρίσω τη συζήτηση με το θέμα του Θεού, αλλά δεν με αφήνεις (με τις 7 επόμενες λέξεις για τίτλο, με κανείς να γράφω βιβλίο).

«και μόνο το όνομα Του σε ταράζει». Έχω άποψη για το όνομά Του. Αν θες απάντηση με 8 λέξεις (δεν χρειάζεσαι τα παρακάτω) δες εδώ *** (Το υπόλοιπο αν θες διάβασέ το για την πάρτι σου, μην το δημοσιεύεις αν σου φαίνεται μεγάλο και αδιάφορο, απλά δείχνω ότι μέχρι εδώ, φτάνουν οι απλοϊκές γνώσεις μου, τα παραπανίσια τα προσεγγίζω με την λογική μου, «τσίμπησε» όποιο σημείο θες και απάντησέ το, όμως με πολλά λόγια, αλλά και τίποτα να μην απαντήσεις μου φτάνει που το διάβασες).

Έχω την αίσθηση με τα λεγόμενά μου/σου, ότι κάνουμε ΚΑΙ θεολογία ταυτόχρονα, διδάσκουμε και διδασκόμαστε πράγματα που μπορεί να μας είχαν ξεφύγει. Μη νομίζεις ότι δεν βαριέμαι να πληκτρολογώ τόσα και να πονάνε τα μάτια μπροστά στην οθόνη, έχω και άλλες ομορφιές ν’ απολαύσω στην ζωή, εκτός φιλοσοφίας. Όμως, ίσως με τα λόγια μου (για όσα έχω μάθει) να σε/σας «σώσω»-ξεκολλήσω από την αυταπάτη που έχεις/έχετε περιπέσει και συ με τα δικά σου, να με/μας επαναφέρεις στον σωστό-αληθινό δρόμο. Οι άλλες οπτικές γωνίες που λέγαμε. Αντί να μου λες η πίστη μου και η πίστη μου σε ότι σου σχολιάζω, καλό είναι να πάρεις συγκεκριμένη θέση με επιχειρήματα, στα συγκεκριμένα που αναφέρω (για την Βίβλο-πηγή, τον Θεό-αιτία, την Πίστη-εργαλείο, μιας και είναι λέξεις κλειδιά για το θέμα της επικεφαλίδας μας). Εμένα δεν με ενοχλεί το μεγάλο κείμενό σου (απεναντίας με βοηθάει έναντι του λακωνικού, ίσως με τους συν-Χριστιανούς σου, να σου χρειάζεται η ανταλλαγή μόνο μιας ματιάς) που τα αναλύει, μου αρέσει να διαβάζω και να μαθαίνω, δεν με κουράζει. Βλέπεις πόσο μας παιδεύει η Βίβλος με τα πολύ συμπυκνωμένα Της μηνύματα-νοήματα (όχι πάντα, έχει απίστευτες λεπτομέρειες σε αδιάφορα και σαχλά θέματα), τόσο, που χρειάζεται ο απλός πιστός, εξειδικευμένο θεολόγο για να την καταλάβει (αλλά τότε πως θα καταλάβεις τον αξιόπιστο-ειλικρινή θεολόγο ή τον ψευδοπροφήτη που έρχεται με μανδύα προβάτου, για προσωπικό όφελος; Ποιοι είναι αυτοί που κάνουν τον οίκο Του, οίκο εμπορίου;) εφ’ όσον αντιδικούν να καταλήξουν-συμφωνήσουν, ακόμα και οι ίδιοι οι θεολόγοι μεταξύ τους; Θα έπρεπε ο Συγγραφέας-Θεός να την είχε απλοποιήσει, να την καταλαβαίνει το κάθε «πρόβατο» Του. Μπορούσε γιατί είναι Παντοδύναμος-Παντογνώστης και ας είχε το 10πλάσιο μέγεθος. Θα την διαβάζαμε όλη, γιατί θα την είχε απλοποιήσει ό Ίδιος. Θα καταλαβαίναμε άμεσα τα νοήματα Της χωρίς τόσες «οπτικές γωνίες». Γιατί ας πούμε να εμπιστευτώ εσένα και συ εμένα; από την στιγμή που ξέρω ότι υπάρχουν τόσοι τσαρλατάνοι δίπλα μας, που ως απώτερο σκοπό έχουν να μας εκμεταλλευτούν (όποιος καίγεται στον χυλό, φυσάει και το γιαούρτι). Μπορεί να κάνω/κάνεις 2--3 ώρες να τα γράψω/ψεις, αλλά μόλις 5-10 λεπτά να τα διαβάσω/σεις. Το θέμα είναι, αν το περιεχόμενο είναι κατανοητό και αφήνει κάτι για περισυλλογή. Αν μου λες συνέχεια είμαι Χριστιανός και έτσι τα αποδέχομαι, τσάμπα αναλύω αυτά που με προβληματίζουν για τον Θεό Σου-θέμα μας. Πέφτω στον φαύλο κύκλο, ότι για να τα καταλάβω αυτά που μου λες, πρέπει να τα πιστέψω, αλλά εγώ για να τα πιστέψω, πρέπει να τα καταλάβω. Για να σπάσει σε μένα αυτός ο κύκλος, πρέπει να συμβεί το δεύτερο, γιατί ΘΕΛΩ να καταλάβω, (κατά το διδάσκω αεί διδασκόμενος) γι’ αυτό και παιδευόμαστε σ’ αυτό το blog. Δεν νομίζω ότι μπορείς να το κάνεις μονολεκτικά-περιληπτικά. Εγώ πάντως όχι. Αν θέλεις μπορούμε να γράψουμε μια 15σέλιδη έκθεση ο καθένας για το τι πρεσβεύουμε και τι προσδοκούμε και να τελειώσει εκεί το θέμα. Ο Αναγνώστης (εγώ/εσύ) μόνος του, να βγάλει τα συμπεράσματά του.

Όμως όλα έχουν ειπωθεί και μπορεί να τα διαβάσει κανείς σε βιβλία. Εκείνο που διαφέρει στην αντιπαράθεση βήμα-βήμα, είναι (η προσωπική ματιά-γνώμη του γράφοντος) ο εντοπισμός κάποιων ουσιαστικών σημείων, που προσπερνάει κανείς απρόσεκτα, πόσο μάλλον αν το κείμενο είναι ρητορικά-έντεχνα γραμμένο, ώστε να σε παραπλανάει, (γι’ αυτό άλλωστε αφιερώνουμε απ’ το χρόνο μας, στο παρόν θέμα) σε μια απλή μυθιστορηματική ανάγνωση.

Τελικά αν εμείς ήμαστε αδιόρθωτοι, φανατικοί (ξερόμυαλοι-αγύριστα κεφάλια) μπορεί να τα διαβάσουν (και να ωφεληθούν) κάποιοι άλλοι που ακροβατούν και να ισορροπήσουν σε όποια πλευρά θέλουν. Ένα θα είναι γεγονός, ότι θα μάθουν κάποιες απόψεις-αλήθειες, θ’ ανοίξουν οι οφθαλμοί τους και τουλάχιστον δεν θα πιαστούν κορόιδα, ούτε θα γίνουν αντικείμενο εκμεταλλεύσεις (όπως συμβαίνει με τους φανατικούς-«πίστευε και μη ερευνά» πιστούς) από τσαρλατάνους-ψευδοπροφήτες δασκάλους, με σκοπό το πορτοφόλι τους.

Όμως λακωνικά και αόριστα δεν απαντώνται και δεν κατανοούνται τα θέματα που βάζουμε, γι’ αυτό και ξαναγυρνάμε στα ίδια. Αλλά όταν δεν συμφωνούμε, να το τεκμηριώνουμε και να μην καταλήγουμε στην ασφαλιστική δικλίδα της Πίστης. Χρειάζονται λοιπόν τα πολλά λόγια-γνώσεις, για να μεταφέρουμε νοήματα ακόμα και τα αυτονόητα. (Αν ένας γιατρός διάβαζε την περίληψη των βιβλίων του, μάλλον δεν θα έκανε καλή θεραπευτική δουλειά). Μπορούμε βέβαια με λίγες λέξεις να τελειώσουμε. Εσύ, υπάρχει ο Θεός-Γιαχβέ που έκανε τα Πάντα και μου απαντά σε όλες τις ερωτήσεις-απορίες που Του θέτω ή που θα σκεφτώ στο μέλλον (Θα αποφύγω να ρωτήσω γιατί Υπάρχει και από πού Προέρχεται γιατί θα πέσουμε σε loop και δεν θα τελειώσουμε ποτέ.) και είναι συνώνυμο της Αγάπης (που φαίνεται αυτό στην Παλαιά Διαθήκη; Πολύ αίμα αδερφέ μου). Εγώ, το σύμπαν είτε σε άπειρη συστολή, είτε σε άπειρη διαστολή, ήταν και είναι πάντα εκεί-εδω και οι Νόμοι Του (ενσωματωμένοι) έφεραν το αποτέλεσμα που βιώνεις (ακόμα και να ρωτάς για τον δημιουργό Σου). Πιο λαϊκά να το καταλάβουν όλοι, «τα βγάζει όλα Ο Μεγάλος Μάγος με το ραβδί Του απ’ το καπέλο Του». Αλλά τότε με τις απίστευτες ιδιότητες που δίνεις στον Δημιουργό, ούτε για «Ελεύθερη Βούληση» έχει νόημα να μιλήσουμε, αφού ο Θεός γνωρίζει (ο δικός μου Ο Μεγάλος Μάγος συνεχώς μαθαίνει) την πορεία και το τέλος της ιστορίας του καθενός μας. Καμία έκπληξη δεν μπορώ να Του κάνω, ούτε να Του διαψεύσω την γνώμη Του για μένα. Γιατί έχει τις λίστες έτοιμες ήδη. Θα το αναπτύξουμε σύντομα. Για να μη λες ότι δεν κάνω νύξη. Η επιστήμη ήδη, έχει διαμορφώσει γνώμη και έχει άλλη άποψη (με αποδείξεις).

Στα μαθηματικά πριν αναπτύξουμε και αποδείξουμε ένα θέμα, βάζουμε πάνω-πάνω στην αρχή και ορίζουμε όλους τους συμβολισμούς (εσύ τους χρησιμοποιείς μέσα, όποτε και όπως θέλεις, κατά το δοκούν). Έτσι όταν αναφέρεις στα θέματά μας την λέξη Ύλη, -που το όνομά Της τόσο πολύ σε ταράζει- και την εξορκίζεις, την μειώνεις τόσο πολύ, λες και δεν την έφτιαξε σε απίστευτη ποσότητα, ο δημιουργός που πρεσβεύεις; το ελάχιστο που πρέπει να κάνουμε από σεβασμό στο Θεό Της, είναι να κατανοήσουμε το ρόλο Της. Κάτι που δεν ήξεραν παλιά είναι ότι η δημιουργία συνεχίζετε και η «άψυχη» Ύλη συνεχίζει να δημιουργεί Γαλαξίες, Ηλιακά συστήματα, Πλανήτες, κάποιοι από τους οποίους, είναι ή θα είναι υποψήφιοι να δημιουργήσουν καινούρια ΖΩΗ. Ακόμη, θα μας χρειαστεί για την ΥΠΑΡΞΗ που θα αναλύσουμε, το «σύμβολο-έννοια» Τύχη-Θαύμα-Πιθανότητα.

Δυστυχώς ή ευτυχώς για μένα, έχασα αρκετά χρόνια από την ζωή μου διαβάζοντας αυτά τα ωραία πράγματα που λέει Βίβλος (μερικά εδάφια που με ενθουσίασαν-προβλημάτισαν τα έθεσα πιο πάνω, κάποιοι «δάσκαλοι» τα κρύβουν εσκεμμένα). Ανεξάρτητα αν την πιστεύω ή όχι, διαμόρφωσα κάποιες απόψεις (άκουσα και θεολόγους, είδα και βλέπω με τα μάτια μου, τους «καρπούς του δένδρου της») από τα ίδια της τα λεγόμενα της. Δεν μπορεί όμως να μου λες κατάμουτρα, δεν καταλαβαίνεις (είναι ανώτερα νοήματα για το επίπεδό σου) αυτά που διαβάζεις και όλες οι λέξεις της, χρειάζονται θεολόγο. Είναι συμβολισμός η άποψή Της (αποφεύγω να το αποδώσω στο Θεό-Αγάπη) ότι οι ομοφυλόφιλοι πρέπει να θανατώνονται (κάποιοι σήμερα το εφαρμόζουν κάνουν θεάρεστη πράξη;) Ενώ ο Ιάκωβος ο παιδεραστής και δολοφόνος, «που με τόση ευκολία δικαιολόγησες» (που μπορεί να σε φτάσει η τυφλή πίστη; ) αγίασε. Θέλει θεολόγο και αυτό (είναι μύθος, αλληγορία, συμβολισμός;) ή ψυχίατρο. Οφείλω να ομολογήσω ότι αυτή η πράξη του Θεού Σου με τάραξε και με κλόνισε. Δεν είμαι επιστήμονας ούτε στην ψυχολογία, αλλά διαβασμένο το έχω. Η ψυχολογία του παιδεραστή λειτουργεί όπως και του Ιάκωβου, νοιώθει κόμπλεξ απέναντι στις ώριμες γυναίκες και δεν διεγείρετε (σέβομαι την σελίδα μας και δεν χρησιμοποιώ λαϊκές εκφράσεις) και ενώ ως άνθρωπος και αυτός (τα επακόλουθα του μοναχισμού που έρχονται σε αντίθεση, σε ότι ομορφότερο έδωσε ο Θεός, έρωτα και αναπαραγωγή) έπρεπε να την «πέσει» στην πόρνη και να εκτονώσει τα στερημένα ερωτικά του ένστικτα, δεν του έκανε όμως κούκου μαζί της (επίτρεψέ μου να μεταφράζω και γω από την δική μου οπτική γωνία, με βάση τα συμφραζόμενα και το τελικό αποτελέσματα). Η θέα του ανήλικου, παρθένου και άγουρου κοριτσιού ήταν απείρως πιο διεγερτική, για την ανωμαλία του (παιδεραστής). Μετά τα σκότωσε, τα τσουβάλιασε και τα δύο και τα πέταξε. Είναι γνωστό ανέκαθεν, ότι για τους εγκληματίες τα μνήματα είναι καλή κρυψώνα, για να μην τους βρουν τους κομματιάσουν και σαπίσουν στην φυλακή. Ο Θεός δεν ασχολήθηκε καν με τον ανείπωτο πόνο του Πατέρα και τα Αδικοχαμένα Αγγελούδια Του. Έχετε νομίζω, υπερεκτιμήσει την έννοια της αγάπης και της συγχώρεσης (ως πανάκεια) και (αυτό ερμηνεύετε αφού έχει στους κόλπους της η εκκλησία, αρκετούς δεσποτάδες, παπάδες και μοναχούς με περίεργα βίτσια) έχετε υποτιμήσει -όποτε σας βολεύει- την ιδιότητα Του ως Υπερ-Δικαίου-Κριτή να εφαρμόζει δικαιοσύνη. Κάνοντας χρήση της Παντοδυναμίας Του ο Θεός είπε, θα δείτε τώρα τι μπορώ να κάνω. Θα σας τον μετατρέψω σε άγιο. (ομολογώ ότι ο δικός μου Μεγάλος Μάγος χάνει εδώ, δεν μπορεί να κάνει τέτοιο κόλπο). Δεν ξέρω τώρα τι φταίγανε οι κάτοικοι της περιοχής και τους καταδίκασε σε ανομβρία; (άραγε τι σχέση είχε ο επίσκοπος μαζί του;) η ουσία είναι ότι προσευχήθηκε ο Ιάκωβος και σταμάτησε. Τελικώς αγίασε και ζήσανε αυτοί καλά και μείς καλύτερα. Τώρα αν δεν το χάψω ως έχει, μιας και είναι 100% αποδεδειγμένο, θα χαρακτηριστώ πάλι ως άθεος. Το ηθικό- ΕΠΙΚΥΝΔΙΝΟ συμπέρασμα όμως είναι ότι η απελπισία, είναι χειρότερη αμαρτία από την παιδεραστία και την δολοφονία (τι άλλο θ’ ακούσω;). Άρα δικαιολογείτε ο απελπισμένος βομβιστής αυτοκτονίας που σκοτώνει, πιστεύοντας ότι θ΄ αγιάσει και θα γευτεί τον επουράνιο παράδεισο, με όλα τα καλούδια που του τάξανε, κοντά στο Θεό του. Και αν ένας απελπισμένος ηγέτης πατήσει του διακόπτες του πυρηνικού του οπλοστασίου και δεν αφήσει τίποτα όρθιο στον πλανήτη και ζητήσει συγγνώμη, τι θα τον κάνει ο Θεός; θα τον συγχωρέσει; (στο παρελθόν ο Ίδιος κατέστρεφε πόλεις-λαούς ολόκληρους με μαχαίρια, φωτιές κλπ) και θα αρχίσει την δημιουργία εξαρχής; Τι δεν καταλαβαίνω/νεις; (μετά οι ομοφυλόφιλοι τους φταίνε;). Το αίμα των υπολοίπων δεν μετράει; Ξέρουμε τον Σαούλ, αλλά κανείς δεν ξέρει τα θύματά του. Ξέρω, φωνή βοώντας εν τη ερήμω. Δεν σε ταρακουνάω καθόλου, όλα καλά, τίποτα απορριπτέο, ακλόνητη η πίστη σου. Αρκεί να μην διαψεύσουμε τον «δάσκαλο». Συνεχίζω.

Οι άγγελοι που έχουν την ίδια ουσία (όρος της χημείας) με τον Θεό, πηγαινοέρχονται (από πού;) και πηγαίνουν (είμαι ευγενικός με τις λέξεις) με γυναίκες (πως γίνετε αφού είναι άφυλοι; Με τι διδακτικά πράγματα ασχολούμαστε Χριστέ μου;), που δείχνει ότι η Ύλη είναι πιο ενδιαφέρουσα από την ανιαρή άυλη Ύπαρξή τους. Εμείς μετά φταίμε Θεέ μου, που έκανες τόσο γλυκιά την συνουσία; Άγγελοι που τους λιμπίζονται οι άνθρωποι. Αιμομιξίες, Λωτ με τις κόρες του (εδώ ο Θεός Σου σιωπά). Τι δεν καταλαβαίνω από τα παραπάνω; Εξήγησέ τα μου εσύ και θα πιστέψω.

Λοιπόν στο δια ταύτα. ΔΕΝ με ταράζει το όνομά Του, γιατί το «Θεός» που αναφέρεσαι ΔΕΝ είναι όνομα (γενικός όρος-ιδιότητα που την χρησιμοποιούν όλες οι θρησκείες) και νομίζω πως το ξέρεις (στην ουσία κανείς δεν ξέρει ούτε καν την ετυμολογία της λέξης, για φαντά σου). Με ταράζει όμως ο λόγος και οι θέσεις Του Γιαχβέ στην Βίβλο Του, όπως σου τα ανάφερα πιο πάνω (με λίγα εδάφια δειγματοληπτικά) είναι Αιμοχαρής-Βίαιος. Προφανώς θα με προφτάσεις για τα πόσα έχει, ιδίως ή Καινή Διαθήκη, που μιλούν με άλλη γλώσσα, συμφωνώ, αλλά με αυτά της Παλαιάς τι θα κάνουμε; Άρα δεν πρόκειται για το ίδιο πρόσωπο; αλλά αφού ο ίδιος ο Χριστός τα συνδέει; Αντίφαση ή χρειαζόμαστε θεολόγο, δηλαδή εσένα. Ορίστε λοιπόν με πολλά λόγια αν θες.

Είναι μια από τις αιτίες που με κάνει-έκανε να αποφεύγω-απομακρύνομαι από ένα τέτοιο αγχωτικό βιβλίο-θρίλερ. Η γήινη ανθρώπινη λογική μου, όταν ατενίζει τα γήινα-Υλικά φαινόμενα (ηλιοβασιλέματα, ποτάμια, κύματα, σύννεφα, πεταλούδες, λουλούδια ακόμα και κατσαρίδες, σκουλήκια, φίδια, αρουραίους, καρχαρίες, σφήκες κλπ - για το φαινόμενο της Ζωής θα σου πω αυτά που ξέρω και ζητώ χρόνο για περισσότερες εξηγήσεις στο μέλλον αν δεν σε πειράζει) σαν αυτά που βάζεις στις φωτογραφίες του άρθρου μας, μου δημιουργούν άλλη ατμόσφαιρα, γαλήνια (διαφορετική από τους αιματοβαμμένους πολέμους της Διαθήκης) μου διεγείρουν όλες τις χημικές ουσίες των αδένων του σώματός μου, κάνοντας τα χείλη μου να χαμογελούν, το πρόσωπό μου να γεμίζει γλυκύτητα, τα μάτια μου να λάμπουν, την καρδιά μου να χτυπά τρελά και τελικά ηρεμεί το νευρικό μου σύστημα και νιώθω αγαλλίαση, τραγουδάω, ερωτεύομαι. Αυτά με κάνουν να πιστεύω ότι αν υπάρχει Ον-Δημιουργός-Αγάπη, ανώτερος από το ανθρώπινο είδος, δεν μπορεί να ταυτίζετε με τον Γιαχβέ.

Αν παρεμπιπτόντως είναι αληθινός προτιμώ την κόλαση, παρά να υποκύψω στον ΦΟΒΟ ΤΟΥ. Παρ’ όλα αυτά αν το Βιβλίο Του λέει αλήθειες-βαθιά νοήματα που αδυνατώ να καταλάβω, γιατί εσύ που λες ότι το πιστεύεις και το καταλαβαίνεις δεν Τον αναφέρεις με το όνομά Του-Γιαχβέ (έτσι απλά, θέλει και εδώ ιδιαίτερη σοφία;) και το αποφεύγεις (σε ταράζει και σένα το όνομά Του;), αφού ο ίδιος το φανέρωσε (Π1) στην Παλαιά Διαθήκη-ο Ίδιος, έτσι θέλει να τον λένε. Βλέπω ότι λίγο-λίγο οι Χριστιανοί τον αποποιούνται και τον ξεχνάνε (δεν θυμούνται καλά-καλά ούτε πως προφέρετε) και επικεντρώνονται περισσότερο στο δεύτερο πρόσωπο, τον Γεσούα-Ιησού (και αυτός, (ο) Θεός είναι, γιατί έχει όνομα; Παρ’ όλο που είναι και Κύριος. Απλό, για να τον ξεχωρίζουμε). Τους καταλαβαίνω δυσκολεύονται αφάνταστα να τον ταυτίσουν με τον Θεό-Αγάπη, αν είχαν τρόπο να αποποιηθούν και όλη την Παλαιά Διαθήκη, θα το έκαναν. Δεν αφήνει όμως ο Ιησούς και μπλέκονται τα πράγματα.

Θυμάμαι ακόμα την αγνή μητέρα μου, που την διάβαζε και σκανδαλιζότανε, ντρεπότανε να τα λέει δυνατά, κοκκίνιζε (όταν το έκανα εγώ). Και ενώ πίστευε, πάντα απορούσε (αλλά είχε ανοιχτό μυαλό, αν και αγράμματη). Μπορεί το Γιαχβέ να σημαίνει κάτι (Είμαι αυτός που είμαι ή όπως αλλιώς, αλλά όμως ούτε Κύριος, ούτε Θεός) απλά επιμένει ότι έτσι Θέλει να το Λένε, τι να κάνουμε. Αυτός αποφασίζει. Όλα τα ονόματα σημαίνουν κάτι, αλλά δεν τα παραποιούμε. Για τον Αλέξανδρο (περιγράφει μια ιδιότητα αλλά) δεν λέμε ο «αυτός που απωθεί βίαια τους άνδρες». Για την Καλλιόπη η «αυτή που έχει ωραία φωνή». Για το Ιησούς «Ο Γιαχβέ, είναι η σωτηρία». Στη Γραφή αναφέρετε χιλιάδες φορές, έτσι (λογικό). Ο Ιησούς είπε στο Πάτερ Ημών «αγιασθεί τω το Όνομά σου» πιο όνομα να αγιασθεί; Είμαι παράλογος (δεν καταλαβαίνω τι διαβάζω; Το Κύριος και άλλες εκφράσεις-προσφωνήσεις είναι ονόματα των ιδιοτήτων του, έχουν διαφορετική γραφή (πχ Αδωναι) και περιγράφουν άλλες ιδιότητες (και είναι θεμιτές). Το όνομα συγκεκριμενοποιεί. Αν κάποιος σου πει πιστεύω στον Θεό, η επόμενη ερώτησή σου θα είναι σε ποιον; Δεν προκύπτει άμεσα όπως βλέπεις, θα χρειαστούν περισσότερες πληροφορίες. Τον Ένα και αληθινό θα σου πει. Καλά και ο δικός μου είναι θα ανταπαντήσει. Είναι Κύριος και ο δικός μου, Είναι παντοδύναμος και ο δικός μου και πάει λέγοντας.

Αν σου πει Αλλάχ τελείωσε. Αν του πεις Γιαχβε τελείωσες. κτλ.

Στο εδάφιο 3 παρακάτω Είπε, «δεν εγνωρίσθην όμως εις αυτούς με το όνομά μου Ιεοβά»

Αν βάλεις στην θέση του Ιεοβά πάλι την λέξη Κύριος έχασες την σύνταξη, το παραποίησες και απαγορεύει τις παραποιήσεις το ξέρεις πολύ καλά αυτο.

Στο 2 ελλάλησε Εγώ είμαι ο Κύριος, πεντακάθαρο, στο 3 είχε φανεί ως Θεός Παντοκράτωρ (γιατί προφανώς μιλούσανε και για άλλους πριν φανεί) και πιο κάτω τους γνωρίζει το όνομά του και ξεκαθαρίζει τα πράγματα. Έχει διαφορετική γραφή και στα Εβραϊκά. Αν το αλλάξεις εσύ και βάλεις την ίδια λέξη (Κύριος) τότε ο Θεός δεν ξέρει από συντακτικό και επαναλαμβάνει ανοήτως τα ίδια. Αλλά ο Θεός έχει δίκιο και συ πρέπει να δεις τι ρόλο παίζεις και ταράζεσαι τόσο με το Όνομά του.

Πχ. Θα μπορούσε κάποιος σε μια εταιρεία να πει. Εγώ είμαι ο Εργοδότης σας (και όχι το όνομά του) ή Εγώ είμαι που σας συστήθηκα προχτές με το όνομα-ιδιότητα Γενικός Διευθυντής της Βιομηχανίας μου (και όχι το όνομά μου), τώρα σας γνωρίζω το πραγματικό μου όνομα Ιεροκλής.

Έτσι αντί να μου λέτε κύριε Διευθυντά ή κύριε Γενικέ (δεν απαγορεύτε μπορείτε να τα χρησιμοποιείτε βέβαια) να λέτε κύριε Ιεροκλή, (γιατί στο τέλος θα μπλεχτούμε επειδή υπάρχουν και άλλοι διευθυντές, μπορεί να είμαι καλύτερος, αλλά ας μην αφήνουμε περιθώρια παραπλάνησης στους άλλους που δεν το γνωρίζουν) με σύνεση και σεβασμό στο όνομά μου παρακαλώ. Ακόμα και ένα παιδάκι 5 χρονών να άκουγε τον φίλο του να μιλάει στο τηλέφωνο

και να λέει «για σου Μπαμπάκα μου που είσαι στη Αυστραλία και έχεις το ωραιότερο όνομα». Η λογικότερη ερώτηση που θα του έκανε πως λένε τον Μπαμπά σου; τι θα απαντούσε Μπαμπάς; Φιλοσοφία θέλει; Θεολογία θέλει ακόμα και πως θα Τον Ονοματίσουμε; Δεν υπάρχει καμία φράση στη Βίβλο που να την καταλάβω μόνος μου; (Όταν εγώ ακούω χορτάρι, κατανοώ χορτάρι, και παρομοίως το φυτό, και το ψάρι, και το θηρίο και το κτήνος – όπως λέγονται, έτσι τα αποδέχομαι. Διότι, δεν ντρέπομαι για το Ευαγγέλιο…….Αγ. Βασίλειος)



Κατάλαβες τώρα γιατί γράφω πολλά; γιατί αναγκάζομαι να αναλύω τα αυτονόητα. Δεν ταυτίζομαι με τίποτα στα παραπάνω, αλλά δεν εμποδίζομαι να βγάζω συμπεράσματα με βάση τα λεγόμενα.

Δεν φτάνω τους πατέρες της εκκλησίας ή τους θεολόγους άλλων δογμάτων, αλλά δεν πιστεύω ότι ο Θεός τα έγραψε μόνο γι’ αυτούς, ο Πατέρας όταν μιλά στο ποίμνιό Του δεν κάνει τεστ στην νοημοσύνη τους, όλοι πρέπει να καταλαβαίνουν τα νοήματα, αλλιώς δεν πρέπει να έχει απαιτήσεις για τ’ αποτελέσματα των πράξεων τους. Αν άλλα τους λέει ό ένας και άλλα ο άλλος θα πελαγώσουν. Όταν είπε ερευνάτε τας Γραφάς εννοούσε ότι θα καταλαβαίνετε κι’ όλας τι γράφουν.

Σε έπεισα τουλάχιστον για το τι ακριβώς με ταράζει; Αν όχι, απάντησε συγκεκριμένα με πολλά λόγια και όχι γενικά και αόριστα.


*** «Δεν με ταράζει το όνομά Του. Στο ορκίζομαι» (στο λόγω της τιμής μου αν ρωτήσεις που; Στο κάτω-κάτω εσύ πρέπει να τον φοβάσαι, δικός μου Θεός είναι;;;;;)

Π1 Έξοδος 6: 2-3

2 Ο Θεός ελάλησεν έτι προς τον Μωϋσήν και είπε προς αυτόν, Εγώ είμαι ο Κυριος·
3 και εφάνην εις τον Αβραάμ, εις τον Ισαάκ και εις τον Ιακώβ, με το όνομα, Θεός Παντοκράτωρ· δεν εγνωρίσθην όμως εις αυτούς με το όνομά μου Ιεοβά·

ΥΓ το λέω άλλη μια φορά

«Στο επόμενο συζητάμε Για την Πρώτη Αιτία και τον Μεγάλο Μάγο, σου υπόσχομαι απίστευτα κόλπα (και ίσως σου αποκαλύψω κάποια) γιατί εμένα μου έχει δείξει μερικά εύκολα για αρχή. Μου είπε αν είμαι καλός και υπομονετικός μαθητής κάποια στιγμή θα μου δείξει και το Μεγάλο Κόλπο». Τώρα αρχίζουν τα ενδιαφέροντα.




Σπύρος 21/1/2017

Απαντάω με σχόλια μέσα στο κείμενο σου...

Γενικά οι παρενθέσεις-παρεμβολές μου, είναι επιτόπιες διευκρινήσεις-συμπεράσματα. Μπορεί κανείς να τις παρακάμπτει και το κείμενο συνεχίζει να βγάζει νόημα. Επίσης όταν αναφέρομαι σε σένα δεν είναι επί προσωπικού, αλλά στο σύνολο των εκπροσωπούν των, τις Ιδέες σου. Φαντάζομε και συ σε μένα. Επίσης δεν ειρωνεύομαι ποτέ, τα αντιμετωπίζω όλα με χιούμορ.!!! [Σπύρος: Δύσκολο να το δει κανείς αυτό μέσα στα τόσα κεφαλαία και θαυμαστικά.]

Η ζωή είναι μικρή για να την πάρουμε πολύ σοβαρά και μάλλον αστεία. Αν παρεξήγησες πες το μου να σταματήσω.

[Σπύρος: Εμείς συζητάμε. Όχι κάποιοι άλλοι. Και πολλές φορές αναφέρεις πράγματα για εμένα και για αυτά που λέω. Δεν αντιπροσωπεύω τους "χριστιανούς" ή τον πάπα. Όπως και εσύ φαντάζομαι δεν εκπροσωπείς τον Dawkins ή την Εκκλησία του Σατανά. Καλό θα είναι λοιπόν να αναφέρει ο καθένας αυτά που αναφέρει και σε σχέση με αυτά που λέει ο άλλος - όχι σε σχέση με αυτά που φαντάζεται ή νομίζει ότι λέει. (βλ. πιο κάτω για συγκεκριμένα παραδείγματα)]

Στο επόμενο συζητάμε Για την Πρώτη Αιτία και τον Μεγάλο Μάγο, σου υπόσχομαι απίστευτα κόλπα (και ίσως σου αποκαλύψω κάποια) γιατί εμένα μου έχει δείξει μερικά εύκολα για αρχή. Μου είπε αν είμαι καλός και υπομονετικός μαθητής κάποια στιγμή θα μου δείξει και το Μεγάλο Κόλπο.

[Σπύρος: Ειρωνικά το λες αυτό; Η Πρώτη Αιτία ή αντίστοιχα το Πρώτο Κινούν είναι ένα λογικό επιχείρημα, δεν είναι κάποιο «κόλπο». Δεν είναι λίγο υποτιμητικό να το εξομοιώνεις με ένα «μάγο» που κάνει «κόλπα»; Αν πάλι είναι απόπειρα για χιούμορ απλά σου επισημαίνω πως μέσα στο γενικό ύφος σου δεν βλέπω το χιούμορ.]

Είπε: «Αναμφίβολα, εξηγεί τα πάντα. Δυστυχώς όμως δεν μας επιτρέπει να προβλέπουμε τίποτα»!

Γάλλος μαθηματικός-φυσικός Πιερ Σιμόν ντε Λαπλάς για τον Θεό. Συμφωνώ. [Σπύρος: Γιατί; Τι θεωρείς ότι εξηγεί;]

Είπες: “Βλέπεις γιατί θέλω να απεμπλέξουμε τη συζήτηση από το θέμα του Θεού:».------ Βλέπεις!, θέλω να απομπλέξω ή να ξεκαθαρίσω τη συζήτηση με το θέμα του Θεού, αλλά δεν με αφήνεις (με τις 7 επόμενες λέξεις για τίτλο, με κανείς να γράφω βιβλίο). [Σπύρος: Δεν σε αφήνεις εσύ ο ίδιος βασικά. Αν ήθελες θα μπορούσες να πας τη συζήτηση σε τόσα θέματα που σου πρότεινα. Εσύ επιλέγεις να μιλάς για τον Γιαχβέ αν και εγώ δεν τον έχω αναφέρει πουθενά.]

«και μόνο το όνομα Του σε ταράζει». Έχω άποψη για το όνομά Του. Αν θες απάντηση με 8 λέξεις (δεν χρειάζεσαι τα παρακάτω) δες εδώ *** (Το υπόλοιπο αν θες διάβασέ το για την πάρτι σου, μην το δημοσιεύεις αν σου φαίνεται μεγάλο και αδιάφορο, απλά δείχνω ότι μέχρι εδώ, φτάνουν οι απλοϊκές γνώσεις μου, τα παραπανίσια τα προσεγγίζω με την λογική μου, «τσίμπησε» όποιο σημείο θες και απάντησέ το, όμως με πολλά λόγια, αλλά και τίποτα να μην απαντήσεις μου φτάνει που το διάβασες). [Σπύρος: Δεν θέλω απάντηση. Σου είπα ήδη πως αν δεν πάμε στα επιμέρους θέματα που συνιστούν τη διαφωνία μας, στη φιλοσοφία πίσω από τη διαφωνία μας, η συζήτηση για ένα όνομα είναι κενή περιεχομένου.]

Έχω την αίσθηση με τα λεγόμενά μου/σου, ότι κάνουμε ΚΑΙ θεολογία ταυτόχρονα, διδάσκουμε και διδασκόμαστε πράγματα που μπορεί να μας είχαν ξεφύγει. [Σπύρος: Όχι, απλά εκθέτουμε τις απόψεις μας. Δεν έχουμε την κατάλληλη εκπαίδευση για να κάνουμε θεολογία.] Μη νομίζεις ότι δεν βαριέμαι να πληκτρολογώ τόσα και να πονάνε τα μάτια μπροστά στην οθόνη, έχω και άλλες ομορφιές ν’ απολαύσω στην ζωή, εκτός φιλοσοφίας. Όμως, ίσως με τα λόγια μου (για όσα έχω μάθει) να σε/σας «σώσω»-ξεκολλήσω από την αυταπάτη που έχεις/έχετε περιπέσει και συ με τα δικά σου, να με/μας επαναφέρεις στον σωστό-αληθινό δρόμο. [Σπύρος: Βασική διαφωνία: Δεν συζητάμε για να πείσουμε τον άλλον και να τον επαναφέρουμε στο «σωστό» μονοπάτι. Δεν θέλω να κάνω κατήχηση σε κάποιον και σίγουρα δεν θέλω να κάνουν οι άλλοι σε εμένα. Απλά εκθέτουμε τις απόψεις μας και ελπίζουμε να πάρει κάτι ο καθένας από αυτή την ανταλλαγή. Η «σωτηρία της ψυχής» δεν επιτυγχάνεται μέσω blog.] Οι άλλες οπτικές γωνίες που λέγαμε. Αντί να μου λες η πίστη μου και η πίστη μου σε ότι σου σχολιάζω, καλό είναι να πάρεις συγκεκριμένη θέση με επιχειρήματα, στα συγκεκριμένα που αναφέρω (για την Βίβλο-πηγή, τον Θεό-αιτία, την Πίστη-εργαλείο, μιας και είναι λέξεις κλειδιά για το θέμα της επικεφαλίδας μας). [Σπύρος: Δεν καταλαβαίνω τι εννοείς και σε τι αναφέρεσαι. Δεν σου λέω «η πίστη σου και η πίστη σου» σε κάθε τι που λες. Ίσως πράγματι θα έπρεπε εσύ να γίνεις πιο συγκεκριμένος για το ποιο σχόλιο μου σε ενόχλησε.] Εμένα δεν με ενοχλεί το μεγάλο κείμενό σου (απεναντίας με βοηθάει έναντι του λακωνικού, ίσως με τους συν-Χριστιανούς σου, να σου χρειάζεται η ανταλλαγή μόνο μιας ματιάς) που τα αναλύει, μου αρέσει να διαβάζω και να μαθαίνω, δεν με κουράζει. [Σπύρος: Έχω γράψει πολλά άρθρα αναφορικά με τη θρησκεία και την επιστήμη που απαντούν ήδη σε πολλές αντιρρήσεις σου. Στο έχω ήδη πει αυτό. Και έχω ήδη εξηγήσει πως αν ο στόχος είναι να τα ξαναγράψω τότε δεν θα το κάνω. Απλά θα σε παραπέμψω εκεί.] Βλέπεις πόσο μας παιδεύει η Βίβλος με τα πολύ συμπυκνωμένα Της μηνύματα-νοήματα (όχι πάντα, έχει απίστευτες λεπτομέρειες σε αδιάφορα και σαχλά θέματα), τόσο, που χρειάζεται ο απλός πιστός, εξειδικευμένο θεολόγο για να την καταλάβει (αλλά τότε πως θα καταλάβεις τον αξιόπιστο-ειλικρινή θεολόγο ή τον ψευδοπροφήτη που έρχεται με μανδύα προβάτου, για προσωπικό όφελος; Ποιοι είναι αυτοί που κάνουν τον οίκο Του, οίκο εμπορίου;) εφ’ όσον αντιδικούν να καταλήξουν-συμφωνήσουν, ακόμα και οι ίδιοι οι θεολόγοι μεταξύ τους; [Σπύρος: Γιατί δέχεσαι ότι π.χ. φυσικοί μπορούν να διαφωνούν για την κβαντομηχανική αλλά οι θεολόγοι δεν θα έπρεπε να διαφωνούν; Γιατί η Βίβλος θα πρέπει να είναι εύκολη ενώ την κβαντομηχανική τη σέβεσαι σαν κάτι που εσύ ο μη ειδικός δεν μπορείς να κατανοήσεις; Γιατί δύο μέτρα και δύο σταθμά;] Θα έπρεπε ο Συγγραφέας-Θεός να την είχε απλοποιήσει, να την καταλαβαίνει το κάθε «πρόβατο» Του. [Σπύρος: Η γνώση ποτέ δεν είναι εύκολη ή ανέξοδη. Ποιος στο είπε αυτό; Μπορείς να κατανοήσεις φυσική χωρίς κόπο; Χημεία; Γιατί θέλεις λοιπόν να κατανοήσεις θεολογία χωρίς κόπο και ανάλυση;] Μπορούσε γιατί είναι Παντοδύναμος-Παντογνώστης και ας είχε το 10πλάσιο μέγεθος. Θα την διαβάζαμε όλη, γιατί θα την είχε απλοποιήσει ό Ίδιος. [Σπύρος: Όχι γιατί τότε θα είχε τέτοιο μέγεθος που θα απέτρεπε τους περισσότερους από το να τη διαβάσουν, όπως αντίστοιχα οι περισσότεροι τώρα δεν κάνουν τον κόπο να διαβάσουν κάτι παραπάνω για να βοηθηθούν στην ερμηνεία της αλλά μένουν στο γράμμα της και την ερμηνεύουν κυριολεκτικά κατά το δοκούν.] Θα καταλαβαίναμε άμεσα τα νοήματα Της χωρίς τόσες «οπτικές γωνίες». Γιατί ας πούμε να εμπιστευτώ εσένα και συ εμένα; από την στιγμή που ξέρω ότι υπάρχουν τόσοι τσαρλατάνοι δίπλα μας, που ως απώτερο σκοπό έχουν να μας εκμεταλλευτούν (όποιος καίγεται στον χυλό, φυσάει και το γιαούρτι). [Σπύρος: Αυτό αναφέρεται και στην επιστήμη ή η επιστήμη είναι εξ’ ορισμού καλή; Και πάλι υπονοείς ότι η θρησκεία ή κάποιος της θρησκείας σε εκμεταλλεύτηκε;] Μπορεί να κάνω/κάνεις 2--3 ώρες να τα γράψω/ψεις, αλλά μόλις 5-10 λεπτά να τα διαβάσω/σεις. Το θέμα είναι, αν το περιεχόμενο είναι κατανοητό και αφήνει κάτι για περισυλλογή. Αν μου λες συνέχεια είμαι Χριστιανός και έτσι τα αποδέχομαι, τσάμπα αναλύω αυτά που με προβληματίζουν για τον Θεό Σου-θέμα μας. [Σπύρος: Δεν σου λέω κάτι τέτοιο. Σου είπα συγκεκριμένα πράγματα.] Πέφτω στον φαύλο κύκλο, ότι για να τα καταλάβω αυτά που μου λες, πρέπει να τα πιστέψω, αλλά εγώ για να τα πιστέψω, πρέπει να τα καταλάβω. [Σπύρος: Δεν σου λέω κάτι τέτοιο. Σου είπα συγκεκριμένα πράγματα. Ξεκίνησα από το επιχείρημα της Πρώτης Αιτίας και σου ανέφερα και άλλα. Κανείς δεν σου λέει να πιστέψεις χωρίς λόγο. Συζήτηση κάνουμε. Γιατί θέλεις να περάσεις το μήνυμα πως σου ζητάω κάτι τέτοιο ενώ δεν το κάνω;] Για να σπάσει σε μένα αυτός ο κύκλος, πρέπει να συμβεί το δεύτερο, γιατί ΘΕΛΩ να καταλάβω, (κατά το διδάσκω αεί διδασκόμενος) γι’ αυτό και παιδευόμαστε σ’ αυτό το blog. Δεν νομίζω ότι μπορείς να το κάνεις μονολεκτικά-περιληπτικά. [Σπύρος: Ξεκίνησα μια συζήτηση. Έχουμε ήδη γράψει σελίδες επί σελίδων. Δεν είπα ότι θα σου εξηγήσω τα πάντα αμέσως στην πρώτη απάντηση, απλά σου είπα ότι συζήτηση με κείμενα σελίδων δεν είναι εύκολη.] Εγώ πάντως όχι. Αν θέλεις μπορούμε να γράψουμε μια 15σέλιδη έκθεση ο καθένας για το τι πρεσβεύουμε και τι προσδοκούμε και να τελειώσει εκεί το θέμα. Ο Αναγνώστης (εγώ/εσύ) μόνος του, να βγάλει τα συμπεράσματά του. [Σπύρος: Έρχεσαι στα λόγια μου. Μια ανάλυση σελίδων είναι περισσότερο θέμα μονογραφίας παρά συζήτηση. Στη συζήτηση ο καθένας λέει κάτι σύντομο και περιμένει απάντηση. Δεν μπορεί να γίνει συζήτηση τύπου debate με σελίδες επί σελίδων ανάλυση εκτός και αν ο καθένας μας δεν έχει καμμία απολύτως άλλη δουλειά να κάνει και ασχολείται όλη μέρα μόνο με αυτό – κάτι που προφανώς δεν ισχύει. Ο ζωντανός διάλογος απαιτεί σύντομες ερωταποκρίσεις.]

Όμως όλα έχουν ειπωθεί και μπορεί να τα διαβάσει κανείς σε βιβλία. Εκείνο που διαφέρει στην αντιπαράθεση βήμα-βήμα, είναι (η προσωπική ματιά-γνώμη του γράφοντος) ο εντοπισμός κάποιων ουσιαστικών σημείων, που προσπερνάει κανείς απρόσεκτα, πόσο μάλλον αν το κείμενο είναι ρητορικά-έντεχνα γραμμένο, ώστε να σε παραπλανάει, (γι’ αυτό άλλωστε αφιερώνουμε απ’ το χρόνο μας, στο παρόν θέμα) σε μια απλή μυθιστορηματική ανάγνωση. [Σπύρος: Αυτό γίνεται με τη Βίβλο και με την ανάγνωση της κατά γράμμα. Και για αυτό είμαι εναντίον της επιφανειακής της ανάγνωσης όπως σου έχω ήδη πει και εξηγήσει.]

Τελικά αν εμείς ήμαστε αδιόρθωτοι, φανατικοί (ξερόμυαλοι-αγύριστα κεφάλια) μπορεί να τα διαβάσουν (και να ωφεληθούν) κάποιοι άλλοι που ακροβατούν και να ισορροπήσουν σε όποια πλευρά θέλουν. Ένα θα είναι γεγονός, ότι θα μάθουν κάποιες απόψεις-αλήθειες, θ’ ανοίξουν οι οφθαλμοί τους και τουλάχιστον δεν θα πιαστούν κορόιδα, ούτε θα γίνουν αντικείμενο εκμεταλλεύσεις (όπως συμβαίνει με τους φανατικούς-«πίστευε και μη ερευνά» πιστούς [Σπύρος: Αυτούς γιατί τους αναφέρεις εδώ; Ξέρεις, ό,τι λες ερμηνεύεται. Υπονοείς ότι έχω κάποια σχέση με αυτούς ενώ σου έχω εξηγήσει πολλάκις ότι δεν πιστεύω τυφλά τίποτα;]) από τσαρλατάνους-ψευδοπροφήτες δασκάλους, με σκοπό το πορτοφόλι τους. [Σπύρος: Αυτούς πάλι γιατί τους αναφέρεις εδώ; Με τι σκοπό; Υπονοείς κάτι για αυτά που λέω ή απλά λες κάτι άσχετο με αυτά που λέω χωρίς λόγο;]

Όμως λακωνικά και αόριστα δεν απαντώνται και δεν κατανοούνται τα θέματα που βάζουμε, γι’ αυτό και ξαναγυρνάμε στα ίδια. [Σπύρος: Δεν είπα να λέμε λίγα γιατί μπορούμε να εξηγήσουμε τα πάντα με λίγες λέξεις. Είπα να λέμε λίγα γιατί πολύ απλά έτσι μόνο γίνεται συζήτηση. Με πολλές σελίδες «απάντηση» ο καθένας απλά κάνουμε ξεχωριστούς μονολόγους. Το ότι ξαναγυρνάμε στα ίδια ωστόσο δεν έχει καν να κάνει με αυτό, αλλά με τη μανία σου να μιλήσεις για τον Γιαχβέ σώνει και καλά.] Αλλά όταν δεν συμφωνούμε, να το τεκμηριώνουμε και να μην καταλήγουμε στην ασφαλιστική δικλίδα της Πίστης. [Σπύρος: Δεν κατέληξα εκεί ποτέ. Αόριστο σχόλιο.] Χρειάζονται λοιπόν τα πολλά λόγια-γνώσεις, για να μεταφέρουμε νοήματα ακόμα και τα αυτονόητα. (Αν ένας γιατρός διάβαζε την περίληψη των βιβλίων του, μάλλον δεν θα έκανε καλή θεραπευτική δουλειά [Σπύρος: Ωστόσο το γιατρό δεν θα τον αμφισβητούσες τόσο έντονα όσο αμφισβητείς τους θεολόγους, σωστά;]). Μπορούμε βέβαια με λίγες λέξεις να τελειώσουμε. Εσύ, υπάρχει ο Θεός-Γιαχβέ που έκανε τα Πάντα [Σπύρος: Δεν είπα κάτι τέτοιο ως εξήγηση στα «πάντα». Άλλο η δημιουργία του κόσμου και άλλο «τα πάντα».] και μου απαντά σε όλες τις ερωτήσεις-απορίες που Του θέτω ή που θα σκεφτώ στο μέλλον [Σπύρος: Δεν είπα κάτι τέτοιο. Είναι κουραστικό να διαψεύδω κάθε στο φράση αλλά ειλικρινά δεν κατανοώ γιατί απαντάς σε πράγματα που δεν είπα. Είναι λες και μιλάς με κάποιον άλλο παράλληλα με εμένα.] (Θα αποφύγω να ρωτήσω γιατί Υπάρχει και από πού Προέρχεται γιατί θα πέσουμε σε loop και δεν θα τελειώσουμε ποτέ. [Σπύρος: Η συζήτηση για την Πρώτη Αιτία μπορεί να έχει αρχή και τέλος. Θα δεις ότι τελικά εσύ θα έχεις πιο πολλά πράγματα να εξηγήσεις.]) και είναι συνώνυμο της Αγάπης (που φαίνεται αυτό στην Παλαιά Διαθήκη; Πολύ αίμα αδερφέ μου [Σπύρος: Σου έχω ήδη εξηγήσει πως η Παλαιά Διαθήκη σου εξηγεί συμβολικά κάποια πράγματα. Και όσα βρίσκεις ως απεχθή είναι απλή καταγραφή των συνεπειών των ανθρωπίνων πράξεων. Η σημείωση δε ότι η Παλαιά Διαθήκη συμπληρώθηκε από την Καινή φαντάζομαι πέφτει στο κενό εξαιτίας της μανίας μας να μιλάμε μόνο για τη Γιαχβέ.]). Εγώ, το σύμπαν είτε σε άπειρη συστολή, είτε σε άπειρη διαστολή, ήταν και είναι πάντα εκεί-εδω και οι Νόμοι Του (ενσωματωμένοι) έφεραν το αποτέλεσμα που βιώνεις (ακόμα και να ρωτάς για τον δημιουργό Σου). [Σπύρος: Γιατί; Πως το ξέρεις; Πως το έχεις αποδείξει; Μπορείς θεωρείς ποτέ να το αποδείξεις αυτό; Γιατί αυτή η άποψη είναι πιο λογική ή επιστημονική από την άποψη που θέλει το σύμπαν να ξεκινάει από κάπου; Πόσα πράγματα έχεις δει εσύ στη ζωή σου που υπάρχουν από τύχη και χωρίς λόγο από πάντα;] Πιο λαϊκά να το καταλάβουν όλοι, «τα βγάζει όλα Ο Μεγάλος Μάγος με το ραβδί Του απ’ το καπέλο Του». [Σπύρος: Συγγνώμη αλλά όπως είπα πιο πάνω πιο «μαγικό μου φαίνεται αυτό που λες εσύ. Το «κάποιος έφτιαξε κάτι» είναι πιο λογικό από το μαγικό «κάτι υπάρχει χωρίς λόγο από πάντα».] Αλλά τότε με τις απίστευτες ιδιότητες που δίνεις στον Δημιουργό, ούτε για «Ελεύθερη Βούληση» έχει νόημα να μιλήσουμε, αφού ο Θεός γνωρίζει (ο δικός μου Ο Μεγάλος Μάγος συνεχώς μαθαίνει) την πορεία και το τέλος της ιστορίας του καθενός μας. [Σπύρος: Αυτό είναι μια υπερβατική γνώση που σε καμμία περίπτωση δεν περιορίζει τη δική μας ελευθερία, όπως αντίστοιχα κάνουν οι αναπόδραστοι φυσικοί νόμοι στους οποίους υπακούμε σαν ύλη που θεωρούν οι άθεοι ότι είμαστε. Και απόδειξη αυτού που λέω είναι ότι αν και παντογνώστης δεν παρενέβη ποτέ για να κατευθύνει τις πράξεις μας.] Καμία έκπληξη δεν μπορώ να Του κάνω, ούτε να Του διαψεύσω την γνώμη Του για μένα. Γιατί έχει τις λίστες έτοιμες ήδη. Θα το αναπτύξουμε σύντομα. Για να μη λες ότι δεν κάνω νύξη. Η επιστήμη ήδη, έχει διαμορφώσει γνώμη και έχει άλλη άποψη (με αποδείξεις). [Σπύρος: Ποιες αποδείξεις; Δεν χωράνε να τις αναφέρεις στις σελίδες που γράφεις; Βλέπω ότι η απαίτηση για πολυσέλιδη ανάλυση ικανοποιείται επιλεκτικά. Για τον Γιαχβέ γράφεις σελίδες. Για τα σοβαρά φιλοσοφικά θέματα αρκείσαι σε μια ατάκα. Γιατί;]

Στα μαθηματικά πριν αναπτύξουμε και αποδείξουμε ένα θέμα, βάζουμε πάνω-πάνω στην αρχή και ορίζουμε όλους τους συμβολισμούς (εσύ τους χρησιμοποιείς μέσα, όποτε και όπως θέλεις, κατά το δοκούν [Σπύρος: Πολύ προσωπικό και γενικό σχόλιο αυτό. Το απορρίπτω ως άσχετο με αυτά που λέω και το επιστρέφω. Σε κάθε τι που σου είπα προσπάθησα να ακολουθήσω μια λογική ροή. Αν δεν το βλέπεις ή θεωρείς ότι δεν το έκανα μου λες που και γιατί.]). Έτσι όταν αναφέρεις στα θέματά μας την λέξη Ύλη, -που το όνομά Της τόσο πολύ σε ταράζει- [Σπύρος: Δεν με ταράζει γιατί ξέρω ότι δεν είμαι μόνο ύλη.] και την εξορκίζεις, την μειώνεις τόσο πολύ [Σπύρος: Εσύ θεωρείς την ύλη σαν κάτι «ανώτερο» δηλαδή; Θεωρείς ότι την «προσβάλλω» αν δεν την θεωρώ ανώτερη σαν το πνεύμα για παράδειγμα;], λες και δεν την έφτιαξε σε απίστευτη ποσότητα, ο δημιουργός που πρεσβεύεις; [Σπύρος: Δεν μιλήσαμε για την ύλη ακόμα στο πλαίσιο της συζήτησης μας. Φιλοσοφικά πιο σωστό είναι να πεις ότι αυτό που καλούμε «ύλη» είναι αποτέλεσμα της σκέψης μας.] το ελάχιστο που πρέπει να κάνουμε από σεβασμό στο Θεό Της, είναι να κατανοήσουμε το ρόλο Της. [Σπύρος: Δεν είπα όχι. Όχι από σεβασμό στο Θεό (στον οποίο ούτως ή άλλως εσύ δεν πιστεύεις ως δημιουργό, άρα πως το έχεις εδώ για επιχείρημα;) αλλά στο πλαίσιο της αναζήτησης γνώσης. Η επιστήμη αναλύει την ύλη και δεν έχω πρόβλημα με αυτό. Απλά δεν πιστεύω ότι όλα είναι ύλη.] Κάτι που δεν ήξεραν παλιά είναι ότι η δημιουργία συνεχίζετε και η «άψυχη» Ύλη συνεχίζει να δημιουργεί Γαλαξίες, Ηλιακά συστήματα, Πλανήτες, κάποιοι από τους οποίους, είναι ή θα είναι υποψήφιοι να δημιουργήσουν καινούρια ΖΩΗ. [Σπύρος: Τι είναι ζωή; Η άψυχη ύλη;] Ακόμη, θα μας χρειαστεί για την ΥΠΑΡΞΗ που θα αναλύσουμε, το «σύμβολο-έννοια» Τύχη-Θαύμα-Πιθανότητα. [Σπύρος: ΟΚ.]

Δυστυχώς ή ευτυχώς για μένα, έχασα αρκετά χρόνια από την ζωή μου διαβάζοντας αυτά τα ωραία πράγματα που λέει Βίβλος (μερικά εδάφια που με ενθουσίασαν-προβλημάτισαν τα έθεσα πιο πάνω, κάποιοι «δάσκαλοι» τα κρύβουν εσκεμμένα). Ανεξάρτητα αν την πιστεύω ή όχι [Σπύρος: Δύσκολο αυτό το «ανεξάρτητα», με βάση τα όσα βλέπω να λες με μίσος εναντίον αυτών των πραγμάτων], διαμόρφωσα κάποιες απόψεις (άκουσα και θεολόγους, είδα και βλέπω με τα μάτια μου, τους «καρπούς του δένδρου της») από τα ίδια της τα λεγόμενα της. Δεν μπορεί όμως να μου λες κατάμουτρα, δεν καταλαβαίνεις (είναι ανώτερα νοήματα για το επίπεδό σου) αυτά που διαβάζεις και όλες οι λέξεις της, χρειάζονται θεολόγο. [Σπύρος: Δεν είπα τίποτα για το επίπεδο σου ούτε είπα κάτι «κατάμουτρα» με την έννοια που το λες. Εδώ είναι που θα αρχίσουμε να τσακωνόμαστε και είναι προτιμότερο αντί για αυτό είτε να χαλαρώσουμε τους τόνους (τους οποίους εσύ ανεβάζεις) είτε να αφήσουμε τη συζήτηση στο σημείο που έχει φτάσει. Είπα απλά ότι για την ανάλυση της Βίβλου δεν μπορείς να μένεις στην κυριολεκτική ερμηνεία, η οποία είναι η πρώτη και πιο εύκολη και πιο επιφανειακή ερμηνεία που μπορείς να κάνεις σε ένα κείμενο. Διαφωνείς με αυτό; Αν ναι για πες μου, πόσα βιβλία των αρχαίων Ελλήνων για την κοσμογονία ή για το Δία διαβάζεις κυριολεκτικά; Αντίστοιχα δεν κατανοώ γιατί δεν δέχεσαι το ότι ένας θεολόγος μπορεί να βοηθήσει στην ερμηνεία της Βίβλου ενώ την ίδια στιγμή δέχεσαι πως ένας φυσικός μπορεί να βοηθήσει στην ερμηνεία μιας θεωρίας της φυσικής. Γιατί θεωρείς ότι μπορείς να κατανοήσεις τα πάντα για ένα τόσο δυσνόητο κείμενο χωρίς την κατάλληλη εκπαίδευση και εκνευρίζεσαι μάλιστα όταν το αναφέρω; Αυτό που λέω ισχύει τόσο για εσένα όσο και για εμένα.] Είναι συμβολισμός η άποψή Της (αποφεύγω να το αποδώσω στο Θεό-Αγάπη [Σπύρος: Αφού δεν πιστεύεις στο χριστιανικό θεό τι σημασία έχει αυτό που λες;]) ότι οι ομοφυλόφιλοι πρέπει να θανατώνονται (κάποιοι σήμερα το εφαρμόζουν κάνουν θεάρεστη πράξη;) [Σπύρος: Πες μου το σχετικό κείμενο ή χωρίο για να δω σε τι context το λέει. Δεν γνωρίζω τη Βίβλο απ’ έξω.] Ενώ ο Ιάκωβος ο παιδεραστής και δολοφόνος, «που με τόση ευκολία δικαιολόγησες» (που μπορεί να σε φτάσει η τυφλή πίστη; ) [Σπύρος: Πάλι πάμε για τσακωμό. Πως να μην πάρω αυτό που λες προσωπικά; Όχι δεν δικαιολόγησα κάτι «εύκολα» εκτός αν θεωρείς την ειλικρινή μετάνοια και τη συγχώρεση κάτι «εύκολο».] αγίασε. Θέλει θεολόγο και αυτό (είναι μύθος, αλληγορία, συμβολισμός;) ή ψυχίατρο. [Σπύρος: Εσύ τι λες; Μέσα στην ειρωνεία σου φαντάζομαι λες την απάντηση αλλά θα ήθελα να την πεις εσύ.] Οφείλω να ομολογήσω ότι αυτή η πράξη του Θεού Σου με τάραξε και με κλόνισε. [Σπύρος: Σε ρώτησα και πριν και απάντηση δεν πήρα ή δεν θυμάμαι να πήρα: Πιστεύεις στη συγχώρεση και στην ειλικρινή μετάνοια;] Δεν είμαι επιστήμονας ούτε στην ψυχολογία, αλλά διαβασμένο το έχω. Η ψυχολογία του παιδεραστή λειτουργεί όπως και του Ιάκωβου, νοιώθει κόμπλεξ απέναντι στις ώριμες γυναίκες και δεν διεγείρετε (σέβομαι την σελίδα μας και δεν χρησιμοποιώ λαϊκές εκφράσεις) και ενώ ως άνθρωπος και αυτός (τα επακόλουθα του μοναχισμού που έρχονται σε αντίθεση, σε ότι ομορφότερο έδωσε ο Θεός, έρωτα και αναπαραγωγή) έπρεπε να την «πέσει» στην πόρνη και να εκτονώσει τα στερημένα ερωτικά του ένστικτα, δεν του έκανε όμως κούκου μαζί της (επίτρεψέ μου να μεταφράζω και γω από την δική μου οπτική γωνία, με βάση τα συμφραζόμενα και το τελικό αποτελέσματα). Η θέα του ανήλικου, παρθένου και άγουρου κοριτσιού ήταν απείρως πιο διεγερτική, για την ανωμαλία του (παιδεραστής). Μετά τα σκότωσε, τα τσουβάλιασε και τα δύο και τα πέταξε. [Σπύρος: Αυτές είναι οι σάλτσες που δεν σου αρέσουν στη Βίβλο; Γιατί αναλώνεσαι τώρα σε τέτοιες;] Είναι γνωστό ανέκαθεν, ότι για τους εγκληματίες τα μνήματα είναι καλή κρυψώνα, για να μην τους βρουν τους κομματιάσουν και σαπίσουν στην φυλακή. Ο Θεός δεν ασχολήθηκε καν με τον ανείπωτο πόνο του Πατέρα και τα Αδικοχαμένα Αγγελούδια Του. [Σπύρος: Ποιος στο είπε αυτό; Ο χριστιανισμός μιλάει για την ψυχή του ανθρώπου και τη σωτηρία της. Πιστεύεις ότι η ψυχή αυτού του παιδιού πήγε π.χ. στην «κόλαση»; Για αυτό σου λέω ότι δεν πρέπει να βλέπεις ένα χωρίο απομονωμένο από όλη την άλλη διδασκαλία γιατί τότε χάνεις το νόημα.] Έχετε νομίζω, υπερεκτιμήσει την έννοια της αγάπης και της συγχώρεσης (ως πανάκεια) [Σπύρος: Νομίζεις λάθος] και (αυτό ερμηνεύετε αφού έχει στους κόλπους της η εκκλησία, αρκετούς δεσποτάδες, παπάδες και μοναχούς με περίεργα βίτσια [Σπύρος: Τρομερό σχόλιο, αν το πάμε εκεί το τερματίζουμε. Από τη φιλοσοφία της ύπαρξης στο «οι παπάδες είναι παιδεραστές». Έχω τσακωθεί με πολλούς πιο παλιά για τέτοια θέματα «υψηλού επιπέδου», ευχαριστώ δεν θα πάρω.]) έχετε υποτιμήσει -όποτε σας βολεύει [Σπύρος: Πάλι ένα προσωπικό σχόλιο που απορρίπτω]- την ιδιότητα Του ως Υπερ-Δικαίου-Κριτή να εφαρμόζει δικαιοσύνη. Κάνοντας χρήση της Παντοδυναμίας Του ο Θεός είπε, θα δείτε τώρα τι μπορώ να κάνω. Θα σας τον μετατρέψω σε άγιο. [Σπύρος: Σε ρώτησα και πριν και απάντηση δεν πήρα ή δεν θυμάμαι να πήρα: Πιστεύεις στη συγχώρεση και στην ειλικρινή μετάνοια;] (ομολογώ ότι ο δικός μου Μεγάλος Μάγος χάνει εδώ, δεν μπορεί να κάνει τέτοιο κόλπο). Δεν ξέρω τώρα τι φταίγανε οι κάτοικοι της περιοχής και τους καταδίκασε σε ανομβρία; (άραγε τι σχέση είχε ο επίσκοπος μαζί του;) η ουσία είναι ότι προσευχήθηκε ο Ιάκωβος και σταμάτησε. Τελικώς αγίασε και ζήσανε αυτοί καλά και μείς καλύτερα. Τώρα αν δεν το χάψω ως έχει, μιας και είναι 100% αποδεδειγμένο, θα χαρακτηριστώ πάλι ως άθεος. [Σπύρος: Δεν καταλαβαίνω το συλλογισμό σου εδώ. Αν δεν είσαι άθεος πες μου ότι πιστεύεις στο τάδε Θεό τον οποίο τον ορίζεις κάπως. Αν είσαι, τι σε πειράζει να σε πει κάποιος άθεο;] Το ηθικό- ΕΠΙΚΥΝΔΙΝΟ συμπέρασμα όμως είναι ότι η απελπισία, είναι χειρότερη αμαρτία από την παιδεραστία και την δολοφονία (τι άλλο θ’ ακούσω;). Άρα δικαιολογείτε ο απελπισμένος βομβιστής αυτοκτονίας που σκοτώνει, πιστεύοντας ότι θ΄ αγιάσει και θα γευτεί τον επουράνιο παράδεισο, με όλα τα καλούδια που του τάξανε, κοντά στο Θεό του. Και αν ένας απελπισμένος ηγέτης πατήσει του διακόπτες του πυρηνικού του οπλοστασίου και δεν αφήσει τίποτα όρθιο στον πλανήτη και ζητήσει συγγνώμη, τι θα τον κάνει ο Θεός; θα τον συγχωρέσει; (στο παρελθόν ο Ίδιος κατέστρεφε πόλεις-λαούς ολόκληρους με μαχαίρια, φωτιές κλπ) και θα αρχίσει την δημιουργία εξαρχής; Τι δεν καταλαβαίνω/νεις; (μετά οι ομοφυλόφιλοι τους φταίνε;). [Σπύρος: Εγώ τι άλλο θα ακούσω. Δεν κατανοώ πάλι τι λες εδώ. Η ιστορία περιγράφει μία κατάσταση όπου κάποιος υπέπεσε σε ένα τρομερό αμάρτημα. Το αν μετά θα μετανοήσει ειλικρινά ή όχι είναι δικό του θέμα. Το αν εσύ θα τον συγχωρέσεις δικό σου. Το τι θα κάνει ο Θεός δικό Του. Με ποιο από όλα έχεις πρόβλημα;] Το αίμα των υπολοίπων δεν μετράει; [Σπύρος: Αν είμαστε μόνο ύλη και τίποτα παραπάνω γιατί να μετράει; Γιατί αγχώνεσαι που κάποιος πέθανε αν είμαστε μόνο ύλη; Για πες μου πως ταιριάζει αυτή η ταραχή σου σε έναν αθεϊστικό κόσμο.] Ξέρουμε τον Σαούλ, αλλά κανείς δεν ξέρει τα θύματά του. Ξέρω, φωνή βοώντας εν τη ερήμω. Δεν σε ταρακουνάω καθόλου, όλα καλά, τίποτα απορριπτέο, ακλόνητη η πίστη σου. [Σπύρος: Μιλάς σαν να με ξέρεις, ενώ το μόνο σίγουρο είναι ότι δεν με ξέρεις. Και σίγουρα μιλάς πηγαίνοντας γυρεύοντας για καβγά. Δεν έχω χρόνο για τέτοια. Άνοιξε ένα blog να γράφεις εκεί προσβολές για τους υποτιθέμενους χαζούς πιστούς οι οποίοι πιστεύουν βλακωδώς ό,τι τους πούνε. Εγώ δεν είμαι ένας από αυτούς.] Αρκεί να μην διαψεύσουμε τον «δάσκαλο». Συνεχίζω.

Οι άγγελοι που έχουν την ίδια ουσία (όρος της χημείας) με τον Θεό, πηγαινοέρχονται (από πού;) και πηγαίνουν (είμαι ευγενικός με τις λέξεις) με γυναίκες (πως γίνετε αφού είναι άφυλοι; Με τι διδακτικά πράγματα ασχολούμαστε Χριστέ μου;), που δείχνει ότι η Ύλη είναι πιο ενδιαφέρουσα από την ανιαρή άυλη Ύπαρξή τους. [Σπύρος: Φαντάζομαι την ίδια κυριολεκτική ερμηνεία κάνεις και στο μύθο που θέλει το Δία να γίνεται «χρυσή βροχή»;] Εμείς μετά φταίμε Θεέ μου, που έκανες τόσο γλυκιά την συνουσία; Άγγελοι που τους λιμπίζονται οι άνθρωποι. Αιμομιξίες, Λωτ με τις κόρες του (εδώ ο Θεός Σου σιωπά). [Σπύρος: Κατ’ εσέ. Η ιστορία περιέχει πολλά σημεία που πάλι χρίζουν ανάλυσης και όχι επιφανειακής ανάγνωσης. Π.χ. αν κάποιος κάνει κάτι ενώ είναι σε κατάστασης πλήρους μέθης θα καταδικαστεί για αυτό που έκανε; Τι λέει η σύγχρονη νομολογία;] Τι δεν καταλαβαίνω από τα παραπάνω; Εξήγησέ τα μου εσύ και θα πιστέψω. [Σπύρος: Δεν είμαι δάσκαλος για να κάνω κάποιον να «πιστέψει» ούτε θέλω να γίνω. Άσε που φαίνεται ότι ήδη πιστεύεις σε άλλα πράγματα και δεν έχεις «χώρο» για νέα.]

Λοιπόν στο δια ταύτα. ΔΕΝ με ταράζει το όνομά Του [Σπύρος: Πραγματικά θεωρείς ότι με όλα αυτά που είπες παραπάνω αυτό έδειξες;], γιατί το «Θεός» που αναφέρεσαι ΔΕΝ είναι όνομα (γενικός όρος-ιδιότητα που την χρησιμοποιούν όλες οι θρησκείες) και νομίζω πως το ξέρεις (στην ουσία κανείς δεν ξέρει ούτε καν την ετυμολογία της λέξης, για φαντά σου). Με ταράζει όμως ο λόγος και οι θέσεις Του Γιαχβέ στην Βίβλο Του, όπως σου τα ανάφερα πιο πάνω (με λίγα εδάφια δειγματοληπτικά) είναι Αιμοχαρής-Βίαιος. [Σπύρος: Και εγώ στο εξήγησα γιατί διαβάζεις αυτά τα χωρία λάθος.] Προφανώς θα με προφτάσεις για τα πόσα έχει, ιδίως ή Καινή Διαθήκη, που μιλούν με άλλη γλώσσα, συμφωνώ, αλλά με αυτά της Παλαιάς τι θα κάνουμε; [Σπύρος: Θα τα δούμε συνολικά μαζί με την Καινή Διαθήκη, ερμηνεύοντας τα μετά από ανάλυση.] Άρα δεν πρόκειται για το ίδιο πρόσωπο; αλλά αφού ο ίδιος ο Χριστός τα συνδέει; Αντίφαση ή χρειαζόμαστε θεολόγο, δηλαδή εσένα. [Σπύρος: Δεν είμαι θεολόγος. Η ειρωνεία φαντάζομαι είναι μια προσπάθεια να παύσει η συζήτηση; Σίγουρα θα το καταφέρεις αυτό.] Ορίστε λοιπόν με πολλά λόγια αν θες.

Είναι μια από τις αιτίες που με κάνει-έκανε να αποφεύγω-απομακρύνομαι από ένα τέτοιο αγχωτικό βιβλίο-θρίλερ. [Σπύρος: Μα πως απομακρύνεσαι και από τι; Το βιβλίο αυτό φαίνεται σου έχει γίνει εμμονή. Σχεδόν μόνο για αυτό μιλάς, όσο και αν προσπαθώ να πάω τη συζήτηση αλλού!] Η γήινη ανθρώπινη λογική μου [Σπύρος: Πως ξέρεις ότι είναι σωστή αφού είναι ύλη που τυχαία συσσωρεύτηκε χωρίς λόγο και σχέδιο;], όταν ατενίζει τα γήινα-Υλικά φαινόμενα (ηλιοβασιλέματα, ποτάμια, κύματα, σύννεφα, πεταλούδες, λουλούδια ακόμα και κατσαρίδες, σκουλήκια, φίδια, αρουραίους, καρχαρίες, σφήκες κλπ - για το φαινόμενο της Ζωής θα σου πω αυτά που ξέρω και ζητώ χρόνο για περισσότερες εξηγήσεις στο μέλλον αν δεν σε πειράζει [Σπύρος: Αν συνεχίσουμε τη συζήτηση χωρίς προσβολές και ειρωνείες γιατί όχι; Αν και με δείγμα το τωρινό δεν το βλέπω…]) σαν αυτά που βάζεις στις φωτογραφίες του άρθρου μας, μου δημιουργούν άλλη ατμόσφαιρα, γαλήνια (διαφορετική από τους αιματοβαμμένους πολέμους της Διαθήκης [Σπύρος: Μια φιλική συμβουλή: Ξεκόλλα]) μου διεγείρουν όλες τις χημικές ουσίες των αδένων του σώματός μου, κάνοντας τα χείλη μου να χαμογελούν, το πρόσωπό μου να γεμίζει γλυκύτητα, τα μάτια μου να λάμπουν, την καρδιά μου να χτυπά τρελά και τελικά ηρεμεί το νευρικό μου σύστημα και νιώθω αγαλλίαση, τραγουδάω, ερωτεύομαι. [Σπύρος: Και; Τι σημασία έχουν όλα αυτά που λες; Γιατί σημαίνουν κάτι στον αθεϊστικό κόσμο της άψυχης ύλης που δεν κάνει τίποτα συνειδητά αλλά απλά ακολουθεί φυσικούς νόμους;] Αυτά με κάνουν να πιστεύω ότι αν υπάρχει Ον-Δημιουργός-Αγάπη, ανώτερος από το ανθρώπινο είδος, δεν μπορεί να ταυτίζετε με τον Γιαχβέ. [Σπύρος: Σκέψου να μην υπήρχε η Καινή Διαθήκη…]

Αν παρεμπιπτόντως είναι αληθινός προτιμώ την κόλαση, παρά να υποκύψω στον ΦΟΒΟ ΤΟΥ. [Σπύρος: Κανείς δεν σου είπε εδώ να φοβάσαι.] Παρ’ όλα αυτά αν το Βιβλίο Του λέει αλήθειες-βαθιά νοήματα που αδυνατώ να καταλάβω, γιατί εσύ που λες ότι το πιστεύεις και το καταλαβαίνεις δεν Τον αναφέρεις με το όνομά Του-Γιαχβέ (έτσι απλά, θέλει και εδώ ιδιαίτερη σοφία;) και το αποφεύγεις (σε ταράζει και σένα το όνομά Του;), αφού ο ίδιος το φανέρωσε (Π1) στην Παλαιά Διαθήκη-ο Ίδιος, έτσι θέλει να τον λένε. [Σπύρος: Γιατί μετά ήρθε και η Καινή Διαθήκη. Γιατί κανένας στην Εκκλησία δεν τον λέει «Γιαχβέ» με τόση ζέση όσο εσύ και άλλοι άθεοι οι οποίοι ντε και καλά κολλάνε στο όνομα και στην επιφάνεια και δεν θέλουν να δουν ούτε την Καινή Διαθήκη ούτε το Χριστό ούτε κάτι άλλον πέραν αυτών που τους βολεύει για να φτιάξουν την εικόνα του «κακού» χριστιανισμού.] Βλέπω ότι λίγο-λίγο οι Χριστιανοί τον αποποιούνται και τον ξεχνάνε (δεν θυμούνται καλά-καλά ούτε πως προφέρετε) και επικεντρώνονται περισσότερο στο δεύτερο πρόσωπο, τον Γεσούα-Ιησού (και αυτός, (ο) Θεός είναι, γιατί έχει όνομα; Παρ’ όλο που είναι και Κύριος. Απλό, για να τον ξεχωρίζουμε). [Σπύρος: Η ορολογία που χρησιμοποιείς θυμίζει Δαυλό. Ένα παλιό περιοδικό είναι. Αν δεν το ξέρεις σου συστήνω να το διαβάσεις. Θα το λατρέψεις.] Τους καταλαβαίνω δυσκολεύονται αφάνταστα να τον ταυτίσουν με τον Θεό-Αγάπη, αν είχαν τρόπο να αποποιηθούν και όλη την Παλαιά Διαθήκη, θα το έκαναν. Δεν αφήνει όμως ο Ιησούς και μπλέκονται τα πράγματα. [Σπύρος: Ξεκάθαρα είναι τα πράγματα. Εσύ θέλεις να μπλέκεις το Γιαχβέ παντού. Ο Χριστός μίλησε για την αγάπη. Αν εσύ από όλα αυτά που είπε κόλλησες στο «Γιαχβέ» καλώς. Δεν μπορώ να σου αλλάξω γνώμη. Ειδικά αν βολεύει τόσο την αντι-χριστιανική κοσμοθέαση σου.]

Θυμάμαι ακόμα την αγνή μητέρα μου, που την διάβαζε και σκανδαλιζότανε, ντρεπότανε να τα λέει δυνατά, κοκκίνιζε (όταν το έκανα εγώ). Και ενώ πίστευε, πάντα απορούσε (αλλά είχε ανοιχτό μυαλό, αν και αγράμματη). Μπορεί το Γιαχβέ να σημαίνει κάτι (Είμαι αυτός που είμαι ή όπως αλλιώς, αλλά όμως ούτε Κύριος, ούτε Θεός) απλά επιμένει ότι έτσι Θέλει να το Λένε, τι να κάνουμε. Αυτός αποφασίζει. [Σπύρος: Τελικά ακόμα δεν έχω καταλάβει: Εσύ πιστεύεις σε κάποιον άλλο Θεό αλλά θέλεις να μιλάς ντε και καλά για τον Γιαχβέ;] Όλα τα ονόματα σημαίνουν κάτι, αλλά δεν τα παραποιούμε. Για τον Αλέξανδρο (περιγράφει μια ιδιότητα αλλά) δεν λέμε ο «αυτός που απωθεί βίαια τους άνδρες». Για την Καλλιόπη η «αυτή που έχει ωραία φωνή». Για το Ιησούς «Ο Γιαχβέ, είναι η σωτηρία». Στη Γραφή αναφέρετε χιλιάδες φορές, έτσι (λογικό). Ο Ιησούς είπε στο Πάτερ Ημών «αγιασθεί τω το Όνομά σου» πιο όνομα να αγιασθεί; Είμαι παράλογος (δεν καταλαβαίνω τι διαβάζω; Το Κύριος και άλλες εκφράσεις-προσφωνήσεις είναι ονόματα των ιδιοτήτων του, έχουν διαφορετική γραφή (πχ Αδωναι) και περιγράφουν άλλες ιδιότητες (και είναι θεμιτές). Το όνομα συγκεκριμενοποιεί. Αν κάποιος σου πει πιστεύω στον Θεό, η επόμενη ερώτησή σου θα είναι σε ποιον; Δεν προκύπτει άμεσα όπως βλέπεις, θα χρειαστούν περισσότερες πληροφορίες. Τον Ένα και αληθινό θα σου πει. Καλά και ο δικός μου είναι θα ανταπαντήσει. Είναι Κύριος και ο δικός μου, Είναι παντοδύναμος και ο δικός μου και πάει λέγοντας. [Σπύρος: Πρώτη ιδιότητα του Θεού: είναι η Αιτία του κόσμου. Προσπαθήσαμε να ξεκινήσουμε να μιλήσουμε για αυτό. Δεν τα καταφέραμε. Στις 10 λέξεις σου οι 9 είναι για τον Γιαχβέ.]

Αν σου πει Αλλάχ τελείωσε. Αν του πεις Γιαχβε τελείωσες. κτλ.

Στο εδάφιο 3 παρακάτω Είπε, «δεν εγνωρίσθην όμως εις αυτούς με το όνομά μου Ιεοβά»

Αν βάλεις στην θέση του Ιεοβά πάλι την λέξη Κύριος έχασες την σύνταξη, το παραποίησες και απαγορεύει τις παραποιήσεις το ξέρεις πολύ καλά αυτο.

Στο 2 ελλάλησε Εγώ είμαι ο Κύριος, πεντακάθαρο, στο 3 είχε φανεί ως Θεός Παντοκράτωρ (γιατί προφανώς μιλούσανε και για άλλους πριν φανεί) και πιο κάτω τους γνωρίζει το όνομά του και ξεκαθαρίζει τα πράγματα. Έχει διαφορετική γραφή και στα Εβραϊκά. Αν το αλλάξεις εσύ και βάλεις την ίδια λέξη (Κύριος) τότε ο Θεός δεν ξέρει από συντακτικό και επαναλαμβάνει ανοήτως τα ίδια. Αλλά ο Θεός έχει δίκιο και συ πρέπει να δεις τι ρόλο παίζεις και ταράζεσαι τόσο με το Όνομά του.

[Σπύρος: Δεν ταράζομαι με κάτι. Ίσα ίσα που εγώ σου είπα να μην μιλάμε για αυτό. Εσύ το αναφέρεις ξανά και ξανά παρά τις εκκλήσεις μου να πάμε στην ουσία.] Πχ. Θα μπορούσε κάποιος σε μια εταιρεία να πει. Εγώ είμαι ο Εργοδότης σας (και όχι το όνομά του) ή Εγώ είμαι που σας συστήθηκα προχτές με το όνομα-ιδιότητα Γενικός Διευθυντής της Βιομηχανίας μου (και όχι το όνομά μου), τώρα σας γνωρίζω το πραγματικό μου όνομα Ιεροκλής. Έτσι αντί να μου λέτε κύριε Διευθυντά ή κύριε Γενικέ (δεν απαγορεύτε μπορείτε να τα χρησιμοποιείτε βέβαια) να λέτε κύριε Ιεροκλή, (γιατί στο τέλος θα μπλεχτούμε επειδή υπάρχουν και άλλοι διευθυντές, μπορεί να είμαι καλύτερος, αλλά ας μην αφήνουμε περιθώρια παραπλάνησης στους άλλους που δεν το γνωρίζουν) με σύνεση και σεβασμό στο όνομά μου παρακαλώ. Ακόμα και ένα παιδάκι 5 χρονών να άκουγε τον φίλο του να μιλάει στο τηλέφωνο και να λέει «για σου Μπαμπάκα μου που είσαι στη Αυστραλία και έχεις το ωραιότερο όνομα». Η λογικότερη ερώτηση που θα του έκανε πως λένε τον Μπαμπά σου; τι θα απαντούσε Μπαμπάς; Φιλοσοφία θέλει; Θεολογία θέλει ακόμα και πως θα Τον Ονοματίσουμε; Δεν υπάρχει καμία φράση στη Βίβλο που να την καταλάβω μόνος μου; (Όταν εγώ ακούω χορτάρι, κατανοώ χορτάρι, και παρομοίως το φυτό, και το ψάρι, και το θηρίο και το κτήνος – όπως λέγονται, έτσι τα αποδέχομαι. Διότι, δεν ντρέπομαι για το Ευαγγέλιο…….Αγ. Βασίλειος) Ανάλυση και θεολογία θέλει η συζήτηση για το Θεό. Όχι το όνομα του. [Σπύρος: Σου είπα ήδη πως μπορείς να τον πεις και «Καρέκλα» δεν έχει σημασία. Φαντάζομαι όμως πως μίλαγα σε κάποιον άλλο όπως εσύ μιλάς τώρα και αναφέρεσαι σε κάποιον άλλον και όχι σε εμένα; (αλλιώς πώς να εξηγηθούν οι τόσες αναφορές σε πράγματα που δεν είπα)]

Κατάλαβες τώρα γιατί γράφω πολλά; γιατί αναγκάζομαι να αναλύω τα αυτονόητα. Δεν ταυτίζομαι με τίποτα στα παραπάνω, αλλά δεν εμποδίζομαι να βγάζω συμπεράσματα με βάση τα λεγόμενα. [Σπύρος: Δεν κατάλαβα: με τι δεν ταυτίζεσαι; Με αυτά που λες παραπάνω; Κακώς απαντούσα δηλαδή;]

Δεν φτάνω τους πατέρες της εκκλησίας ή τους θεολόγους άλλων δογμάτων, αλλά δεν πιστεύω ότι ο Θεός τα έγραψε μόνο γι’ αυτούς, ο Πατέρας όταν μιλά στο ποίμνιό Του δεν κάνει τεστ στην νοημοσύνη τους, όλοι πρέπει να καταλαβαίνουν τα νοήματα, αλλιώς δεν πρέπει να έχει απαιτήσεις για τ’ αποτελέσματα των πράξεων τους. [Σπύρος: Κακώς το πιστεύεις αυτό. Μην μετατρέπεις μια ευχή/ επιθυμία σου σε πραγματικότητα με το έτσι θέλω. Καμμία γνώση δεν είναι «έτοιμη» για όλους. Και δεν μιλάω για εσένα (μη παρεξηγηθείς πάλι) αλλά γενικά για όλους. Για να κατανοήσει κανείς κάτι πρέπει να έχει προετοιμαστεί κατάλληλα. Ειδικά τέτοια κείμενα τόσο αρχαία που τα κρατούσαν οι ιερείς ως κόρη οφθαλμού, όχι δεν είναι ευκολονόητα. Όπως αντίστοιχα και οι αρχαίοι ελληνικοί μύθοι δεν είναι ευκολονόητοι ή ένα κείμενο αλχημείας δεν είναι ευκολονόητο.] Αν άλλα τους λέει ό ένας και άλλα ο άλλος θα πελαγώσουν. Όταν είπε ερευνάτε τας Γραφάς εννοούσε ότι θα καταλαβαίνετε κι’ όλας τι γράφουν. [Σπύρος: Ναι, θα κατανοείτε αφού ερευνήσετε. Όχι αμέσως και χωρίς κόπο.]

Σε έπεισα τουλάχιστον για το τι ακριβώς με ταράζει; Αν όχι, απάντησε συγκεκριμένα με πολλά λόγια και όχι γενικά και αόριστα.

*** «Δεν με ταράζει το όνομά Του. Στο ορκίζομαι» (στο λόγω της τιμής μου αν ρωτήσεις που; Στο κάτω-κάτω εσύ πρέπει να τον φοβάσαι, δικός μου Θεός είναι;;;;;) [Σπύρος: Δεν με έπεισες όχι.]


Π1 Έξοδος 6: 2-3

2 Ο Θεός ελάλησεν έτι προς τον Μωϋσήν και είπε προς αυτόν, Εγώ είμαι ο Κυριος·
3 και εφάνην εις τον Αβραάμ, εις τον Ισαάκ και εις τον Ιακώβ, με το όνομα, Θεός Παντοκράτωρ· δεν εγνωρίσθην όμως εις αυτούς με το όνομά μου Ιεοβά·

ΥΓ το λέω άλλη μια φορά

«Στο επόμενο συζητάμε Για την Πρώτη Αιτία και τον Μεγάλο Μάγο, σου υπόσχομαι απίστευτα κόλπα (και ίσως σου αποκαλύψω κάποια) γιατί εμένα μου έχει δείξει μερικά εύκολα για αρχή. Μου είπε αν είμαι καλός και υπομονετικός μαθητής κάποια στιγμή θα μου δείξει και το Μεγάλο Κόλπο». [Σπύρος: Η ειρωνεία δεν βοηθάει ποτέ.] Τώρα αρχίζουν τα ενδιαφέροντα. Αλλά δεν «γλυτώνεις» θα απαντώ και στα προηγούμενα Συμπυκνωμένα Σου, ΑΝΑΛΥΤΙΚΑ.- [Σπύρος: Αν δεν βρούμε κοινό τόπο και κοινό τρόπο και ύφος απαντήσεων δεν βλέπω πως έχει νόημα κάτι τέτοιο. Για τον Γιαχβέ που αναφέρεις δεν θέλω να κάνω ανάλυση. Ήδη σου έχω εξηγήσει δύο παραδείγματα που θεωρούσες «τρομερά» (Λωτ και ο άλλος άγιος που ανέφερες) και δεν θα ήθελα να κάνουμε το blog χώρο ανάλυσης της Βίβλου με δικούς σου όρους. Ξεκινήσαμε από ανάλυση της φιλοσοφίας της ύπαρξης και έχουμε πάει στον Γιαχβέ και τον… Γιαχβέ. Αν θέλεις να κάνεις μονομερή ανάλυση του μίσους σου για τον Γιαχβέ να το κάνεις, αλλά δεν χρειάζεσαι το blog μου για κάτι τέτοιο σωστά; Δεν γίνεται να γίνει διάλογος με δύο μονολόγους. Έχω κάνει παλιά πολλές συζητήσεις με άτομα που είχαν τέτοιο έντονο και ειρωνικό ύφος όπως σου αρέσει και ομολογώ πως χαίρομαι που σταμάτησα να έχω τέτοιες συζητήσεις. Όπως και εσύ δεν θέλεις να τελειώσει η συζήτηση με το να πρέπει να πιστέψεις στο Χριστιανισμό (κάτι που κανένας δεν σου ζήτησε ούτως ή άλλως), έτσι και εγώ δεν θέλω η συζήτηση να μετατραπεί σε δικό σου βήμα έκφρασης μίσους και απέχθειας για κάτι που δεν ανέφερα.]





Δημήτρης 22/1/2017

Ευχαριστώ για τις απαντήσεις (κατάλαβα περισσότερα). Θέλω να ξέρεις δεν παρεξηγούμαι ΠΟΤΕ (ακόμα και να με βρίσεις). Δεν νευριάζω ΠΟΤΕ. Μιλάω όμως πάντα έντονα. Δεν αναφέρομαι επί προσωπικού, αλλά μόνο για τις ανάγκες της συζήτησης, επειδή εσένα βλέπω απέναντί μου. Μπορείς και συ να το κάνεις με τον ίδιο τρόπο. Για τον απλό λόγο, ότι κανενός μας δεν είναι οι ΠΡΩΣΟΠΙΚΕΣ απόψεις, αλλά και οι δύο τις μάθαμε και τις μεταφέρουμε. Ο καθένας πιστεύει και υπερασπίζετε τους δικούς του δάσκαλους (που ξεχώρισε για την κατά την γνώμη του, ειλικρίνειά τους).

Αν αναφερόσουν σε μια δική σου φιλοσοφική αποκάλυψη και γω σε μια δική μου άγνωστη σε σένα ερμηνεία του κόσμου (κάτι έχω στο νου μου και θα προσπαθήσω να την εκφράσω) τότε θα είχε νόημα να μιλάμε επί προσωπικού. Δεν μισώ κανέναν, απλά μεταφέρω τις γνώσεις-εμπειρίες-συναισθήματα μου (όπως τα αντιλαμβάνομαι και όπως τα βιώνω και όπως με επηρεάζουν-σκανδαλίζουν), γραπτώς. Προς άρση πάσης παρεξήγησης, χρησιμοποίησε το find and replace και αντικατέστησε στα κείμενά μου το «συ» με το «εσείς οι Χριστιανοί».

Το μόνο που παρεξήγησα και συγγνώμη, είναι ότι κατάλαβα, ότι όταν έλεγες (προκαλούσες) «για το όνομά Του», εννοούσες - Αυτόν - που σου ανέφερα (δεν τον ξαναλέω) και σε ενόχλησε(ει) ιδιαίτερα. Εμένα –Αυτός- με είχε ταράξει στο παρελθόν (μου διέλυσε όλα τα αθώα παιδικά μου χρόνια, μέσα σε ανούσιες τυπολατρίες και ενοχές, συνθλίβοντας την ελευθερία της σκέψης μου), γι’ αυτό τσίμπησα και επεκτάθηκα τόσο, στην πρόκλησή σου. Σου είπα εν Πολλοίς, πως και τι γνωρίζω, αρχίζοντας από τις Πρώτες Σελίδες. Η διαφορά από όλες τις άλλες (που ανέφερες) Κοσμογονίες που διάβασα, είναι ότι κανείς δεν μου πιπίλισε το μυαλό από μικρό παιδί, ότι πέρα από μυθολογία, αντιπροσωπεύουνε τον πραγματικό Δημιουργό (αν το είχε κάνει η μάνα μου, είμαι βέβαιος ότι αυτές θα Πίστευα). Τώρα πια εκείνος ο Θεός, μου είναι αδιάφορος (όπως και οι Άλλοι στις Κοσμογονίες). Πάντα ό άνθρωπος είχε ανάγκη από Υπερ-Ηρωες, που απονείμουν δικαιοσύνη (*). Αλλά αφού και συ δεν ταυτίζεσαι (αν κατάλαβα πάλι καλά, Η Καινή Διαθήκη σε ενδιαφέρει περισσότερο), δεν έχω κανένα λόγο να τον ξαναθυμηθώ. Ο (λέξη) Θεός γενικώς δεν με ταράζει, γιατί έχω και γω το Δικό μου (όπως έχω ξαναπεί) ο οποίος απεναντίας με γαληνεύει. Τον δικό σου δεν τον γνωρίζω και δεν μπορεί να με ΦΟΒΗΣΕΙ-ταράξει.

Ουσιαστικά όπως βλέπεις (δεν το κατάλαβες μάλλον;), έχω αρχίσει (παίρνοντας θέσεις, για να δείξω μέχρι και τι γνωρίζω. Γιατί κάτι γνωρίζω. Αλλιώς τι αντίλογο θα έχω, αν λέω όλο Ναι;) το θέμα της ΥΠΑΡΞΗΣ που αναζητούμαι, αντιπαρατιθέμενος, γι’ αυτό ασχολούμαι τόσο με τον Θεό σου. Αν αυτή η γνώση μου σε σκανδαλίζει τι να πω, ας το σταματήσουμε. Ήδη μου τον έθεσες εξ’ αρχής πρώτος και είπες ο Θεός είναι η Πρώτη Αιτία. Προσπάθησα να καταλάβω αν τα εννοείς τα Κείμενα ή τα βλέπεις μόνο αλληγορικά (γιατί τότε διαφέρει το πράγμα). Οπότε περιμένω να τοποθετηθείς λεπτομερέστερα πέρα από το «Ο Ένας Θεός Είναι η Αιτία». Κ’ εγώ το ίδιο λέω «ο Δικός μου Είναι ο Ένας και Αληθινός Θεός η Πρώτη Αιτία». Ε, και λοιπόν; Θα έχει νόημα άραγε να ρωτήσουμε, ποιος Θεός; Όχι Αφού είναι Ένας. Είναι Αληθινός; ανόητη ερώτηση αφού είναι Ένας δεν θα υπάρχουν μη αληθινοί.

Δικαιούμαι να γνωρίζω (και ν΄ αναφέρομαι) στα θεολογικά βιβλία και ας μην τα πιστεύω

για να αντιπαρατεθώ; (Νομίζεις, ότι δεν καταλαβαίνω τι λένε, αν το θες όμως, είμαι μία αίρεση από μόνος μου). Αλλιώς τι θα έχω να πω αν το απαγορέψεις;

Ας εκθέσεις τότε τις θεολογικές σου απόψεις (δηλαδή δεν αλλάζουν με τίποτα;) που όμως ήδη έχουν πολυ-ειπωθεί σε αμέτρητα βιβλία και γω τις δικές μου επιστημονικές γνώσεις, πολυφορεμένες και η ουσία μηδέν.

Αντιπαράθεση-Θέση ήταν (τα τόσα λόγια, όχι μίσος) να αντικρούσω τον Θεό της Παλαιάς Διαθήκης ως την Πρώτη Αιτία. Αφού η εκεί αποκάλυψη-περιγραφή του, αντιφάσκει με τον Θεό-Αγάπη. Ο Ένας Τάδε Θεός δεν με ενοχλεί μπορούμε κάλλιστα να θεωρήσουμε δεδομένη την ύπαρξή του. Αν πάλι είναι Ο Ιησούς της Καινής Διαθήκης αυτός που λες, είναι πιο εύκολα-χειροπιαστά τα πράγματα, αφού τα γεγονότα συμβαίνουν σε συγκεκριμένη χρονική στιγμή.

Θα ζητήσουμε από τους ιστορικούς-δημοσιογράφους της εποχής, να μας τον επιβεβαιώσουν.

(*)Στο κατεβατό που αράδιασα έλεγε και για Δικαιοσύνη (δεν σχολιάστηκε όμως).

Συγχώρεση ή απονομή Δικαιοσύνης στον Αδικηθέντα; Γιατί ως Παντοδύναμος δεν ανέστησε (το είχε ξανακάνει;;) τα αγγελούδια για να ξαναφέρει το χαμόγελο στα χείλη του δυστυχεί ΠΑΤΕΡΑ και των παιδιών του; (ΑΥΤΌ λέγετε αποκατάσταση δικαιοσύνης. Τον συγχώρεσες; Μπράβο. Αποκατέστησε και τα θύματα, αλλά ποιος ασχολείται με τετριμμένα;). Είναι αλληγορία ή υπαρκτός άγιος ο Ιάκωβος; Δεν έχει happy end η ιστορία μας, μένουμε με ένα κενό. Τι φταίγανε όλοι αυτοί (σαν στημένο από τον επίσκοπο μου φαίνεται και όχι παρέμβαση Θεού) η ήρωες της μυθοπλασίας (δεν θέλω να πιστέψω την αλήθεια της) προκειμένου να αγιοποιηθεί ο Ιάκωβος; Ούτε τα ονόματα των Παιδιών, ούτε του Πατέρα δεν Μας γνωστοποίησε, τουλάχιστον να τους μνημονεύσουμε (πολύ Άδικο δεν νομίζεις;) παρά μόνο του δολοφόνου-βιαστή. Το κόλπο του επισκόπου ήταν μάλλον απλοϊκό. Επέλεξε μια περίοδο ανομβρίας να «ξεπλύνει» τα εγκλήματα του δολοφόνου-βιαστή, για λόγους;;;; που εκείνος γνώριζε.

Ο Δίκαιος-Θεός αν όντος παρέμβαινε, θα αποκαταστούσε αλλιώς τα πράγματα. Θα ανέστηνε τα αδικοχαμένα παιδιά και τον δολοφόνο και βιαστή Ιάκωβο, άντε να τον συγχωρούσε για την ειλικρινή μετάνοια, αλλά γιατί να τον κάνει και Άγιο; Έτσι εύκολα γίνονται οι Άγιοι ρε Σπύρο (συγγνώμη για το ρε. Είπα ότι δεν νευριάζω, αλλά θυμώνω). ΤΙ ΣΤΟ ΚΑΛΟ ΕΚΑΝΕ ο Ιάκωβος για να αγιοποιηθεί (χάνει και η λέξη την σημασία της). Ο Θεός έφερε την ανομβρία; ο Ιάκωβος προσευχήθηκε, ο θεός απέδειξε ότι τον συγχωρέσε και σταμάτησε τη ανομβρία, αλλά γιατί τον αγιοποίησε; Τόσο ηλίθιος-παράλογος είμαι και δεν καταλαβαίνω; Θα μου πεις γούστο του καπέλο του, ό,τι θέλει κάνει δεν θα του πεις εσύ το μυρμηγκάκι τι θα κάνει.

Δεν ξέρω αν μπορείς ή αν θέλεις να απαντήσεις στα παραπάνω; Εγώ πάντως δεν τα λέω χωρίς αιτία. Σου δείχνω πως οι «μύλοι που τα αλέθουν όλα» και ο Θεός (αν είναι ο ίδιος και εδώ) δεν ταυτίζονται, κάτι από τα δύο είναι λάθος. Συμφώνησες ότι οι πηγές πρέπει να είναι αξιόπιστες και καθαρές.

Έχει σημασία και πότε το αναρτήσανε. Θυμάσαι τα σκάνδαλα-Βατοπέδι; To Εφραίμ σου λέει τίποτα; Τότε λοιπόν.

http://www.oodegr.com/oode/synaxaristis/iakwbos_ask1.htm

Τι ήθελαν να πουν; Μη μας κουνιέστε γιατί (τον) αγιοποιούμε όποτε θέλουμε και θα τον προσκυνάτε και από πάνω. Έχουμε και την πίτα και το μαχαίρι.

Για τον Λωτ (δίκαιος γιατί;) απάντησες μονολεκτικά. Εντάξει η γυναίκα του για μια ματιά της έγινε αλάτι (δίκαιο το βρίσκω!). Ο Λώτ (μπεκρούλιακας ήτανε;) Ήπιε την μια μέρα (με το ζόρι;) τον αγλέουρα πάει καλά, συνευρέθει με την μία κόρη την γκάστρωσε. Την άλλη μέρα πάλι τα ίδια ξανά μεθυσμένος (με το ζόρι;) συνευρέθει με την μικρή την γκάστρωσε και αυτή (πουθενά καμία παρέμβαση αγγέλου να προφτάσει την δεύτερη τουλάχιστον;).

Ωραία, από τον μπεκρή τι ρέστα να ζητήσεις; τις κόρες όμως γιατί δεν τις έκανε αλατοπίπερο; Δύο μέτρα και δύο σταθμά.

Νομίζω και οι δύο πρέπει να υποβάλουμε σε stress test τα θεμέλια των Πηγών μας. Για σένα μήπως η αφρόκρεμα της διδασκαλίας που είναι η ΑΓΑΠΗ με εργαλεία την Συγχώρεση, Μετάνοια, Δικαιοσύνη;;;; είναι απλώς ένα καμουφλάζ που δίνει άλλοθι στα προηγούμενα. Και για μένα (στα επόμενα θα έλθει και η σειρά σου, μην ανησυχείς) να υποβάλεις σε ανάλογη δοκιμασία τις δικές μου Πηγές, όταν τις θέσω στη κριτική σου σκέψη. Μήπως η αφρόκρεμα της διδασκαλίας της επιστήμης που «αγιοποιεί», την Yλο-ενέργεια μέσα στο Χωρόχρονο με εργαλεία τη Κβαντομηχανική και την Βαρύτηταείναι απλά μια φούσκα που θα κάνει τσουυυυφ! Και όχι Big-Bang!.

Εγώ δεν θα σου πω επειδή ασχολείσαι με θεολογία, δεν δικαιούσαι να διαμορφώνεις άποψη, επειδή δεν παραδέχεσαι τις απόψεις της επιστήμης. Κάλλιστα μπορεί κάνεις να τα σπουδάζει και τα δυο είτε τα πιστεύει είτε όχι και να λέει ακόμα και ότι σου έρχεται στο μυαλό, δεν πρόκειται να αποχωρήσω γι’ αυτό, (ακόμα και αν θα διαφωνώ έντονα) από το blog, αν δεν το κλείσεις εσύ.

Αρχίσαμε απλώς από την μεριά σου. Ήρθε η ώρα να θα τοποθετηθώ και εγώ.

Όσο για τους ομοφυλόφιλους είναι εδώ: « καὶ ὃς ἂν κοιμηθῇ μετά ἄρσενος κοίτην γυναικός, βδέλυγμα ἐποίησαν ἀμφότεροι· θανάτῳ θανατούσθωσαν, ἔνοχοί εἰσιν. • Λευ 20,13 »

ΥΓ

Εφόσον η εκκλησία είναι τόσο υπερήφανη γι’ αυτόν τον άγιο της, που αναφέρει στον τίτλο τόσο αδιάντροπα, τα κατορθώματά του, ας αποθανατίσει σε μια εικόνα και την σκηνή του βιασμού να την βλέπουμε. Συγγνώμη για την ειρωνεία αλλά όλο αυτό το πράγμα αν το δέχεσαι ελαφρά τη καρδία, δεν μπορεί να το πάρει κανείς σοβαρά. Οι πατέρες-θεολόγοι μας σκανδαλίζουν την ηθική μας, υποτιμώντας την νοημοσύνη μας.
Ερωτήματα θέσεις

ΥΠΑΡΞΗ

Τι είναι εντιμότερο; Να υποθέσω μίαν Αρχή ή να δηλώσω ότι δεν γνωρίζω ΑΚΟΜΑ (το ΠΩΣ) (ταπεινοφροσύνη) ή πιο συντηρητικά, ότι έχω στο μυαλό μου 2-3 θεωρίες υποψήφιες, που συμφωνούν περισσότερο με τα υπάρχοντα δεδομένα, να μου υποδείξουν την Αρχή.

Προς το παρόν μπορώ να Αναφωνήσω. Εν αρχή ην το Τραγούδι-Χορδές και η Ύλη ήν από τις Χορδές και Θεός ήτο η Ύλη.

Γιατί ο Θεός σου (των Χριστιανών εννοώ) αφού είχε την δυνατότητα να εξαντλεί την περίσσεια της Αγάπης του, με την δημιουργία άυλων-πνευματικών όντων, (αγγέλων,… και λοιπών, πολύ ανώτερων από των ταπεινών γήινων ανθρώπων) που του κάλυπταν την «μοναξιά» του και την ανάγκη Του για Δοξασίες, καταδέχτηκε να φτιάξει Τόοοοση (καταραμένη) Ύλη (ούτως ή άλλως μια απειροελάχιστη σταγόνα χρειαζότανε) και από αυτή τον χωμάτινο Άνθρωπο; (που ούτως ή άλλως γνώριζε την αποτυχία του). (Αυτό για να κάνω και αντιπολίτευση)

Το επίμαχο ΓΙΑΤΙ έγινε; Είναι μάλλον απλοϊκό (κατ’ εμέ) και ο λόγος είναι μπροστά σου Εσύ και Γω, που θέτουμε τα ερωτήματα!!! Αν δεν καταλήξει σε Μας ένα σύμπαν απλά ΔΕΝ Υπάρχει. Επομένως ούτε και ο Θεός. Η ύπαρξη εξαρτάτε από το (ένα ΚΑΛΟ, θα το εξηγήσω τι εννοώ) αποτέλεσμα.

Πέρα από τα πραγματικά-φυσικά τηλεσκόπια με όση εμβέλεια έχουν, υπάρχουν και τα φυσικομαθηματικά (εξισώσεις που προβλέπουν) που σε πάνε ακόμα μακρύτερα.

Ο Αϊνστάιν «είδε» μέσα από αυτές-αυτά, πράγματα πριν τα επαληθεύσουν οι επιστήμονες με φυσικό τρόπο. Απ’ αυτά που διαβάζω, καταλαβαίνω ότι είναι ζήτημα χρόνου να αποκτήσει ο άνθρωπος την κατάλληλη τεχνολογία, ώστε να καταστεί και αυτόπτης μάρτυρας, με (χρόνο) μηχανές που θα κινούνται και στον Χρόνο (είναι όμως θέμα τιθάσευσης επαρκούς ενέργειας). Αυτή είναι μια δική μου Υλική Πίστη αλλά όχι αβάσιμη με βάση τα ως τώρα δεδομένα (σκουλικότρυπες κλπ). Ο Ιούλιος Βερν με βάση τα δεδομένα της εποχής ονειρεύτηκε-προφήτευσε; ένα ταξίδι στην Σελήνη το 1869, 100 χρόνια δηλαδή πριν την προσσελήνωση του Apollo 11, που έκανε την πρόβλεψη πραγματικότητα (προφητεία που επαληθεύθηκε). Τέτοιες «προφητείες» κάνω και γω.

Οπότε έτσι και η περιβόητη και πολυπόθητη «ανάσταση των νεκρών» θα γίνει εφικτή. Είναι λοιπόν θέμα χρόνου το πότε θα το αποκαλύψει η επιστήμη. Κάνει και μυστικά πειράματα (ως κλέπτης εν νυκτί). Αλλά όπως είπε, ούτε και ο ίδιος ο Ιησούς δεν γνώριζε «περί της ημέρας εκείνης και ώρας ουδείς γνωρίζει, παρα μόνο ο Θεός».

(αυτός δεν ήταν Θεός; Άλλες αλχημείες εδώ). Επομένως έστω και έτσι, ήταν θέμα χρόνου.

Όμως πέρασαν 2017 χρόνια και δεν έγινε τίποτα.

Η παρακάτω προφητεία διαψευσθει. (Η αξιοπιστία της πηγής που λέγαμε)

«Και θα κηρυχτεί αυτό το ευαγγέλιο της βασιλείας σε όλη την οικουμένη για μαρτυρία σε όλα τα έθνη, και τότε θα έρθει το τέλος». (Ματθ. 24:14).

Όλοι πια γνωρίζουν (και έχουν πρόσβαση) οτι το Internet φέρνει την πληροφορία-κήρυγμα σε όλα τα έθνη εδώ και πολλά χρόνια (η Βίβλος ήταν η πρώτη που επωφελήθηκε άμεσα). Σε όσους δεν έχουν, έχουν παει "ιεραπόστολοι" (ακόμα και στους ΠΙΡΑΧΑ). Αλλά η έλευσης δεν ήρθε (εκτός αν και αυτό ήταν αλληγορία).

Διαβάζω ότι ακόμα και η Καθολικοί παύουν να περιμένουν, βαρεθήκανε.

Ξανά, έστω η πρώτη Αιτία είναι ο Θεός των Χριστιανών. Τι πρόβλεψη μπορεί να κάνει για έναν τεράστιο μετεωρίτη που θα απειλήσει να εξαφανίσει την Ζωή στην γή μελοντικά; (ένας εξαφάνισε τους δεινόσαυρους πριν 65 εκατομμύρια χρόνια, χωρείς καμία γνώση-παρέμβαση του Θεού). Κατόπιν θα είναι ανόητο να μιλάμε για Ελεύθερη Βούληση, που θα καθορίσει και την είσοδό μας στον Παράδεισο. Το πείραμα θα τερματιστεί άδοξα.

Προφανώς πέρα από το Πώς γίναμε, έχει ενδιαφέρον και το Γιατί.

Όχι μόνο ως φιλοσοφικό ερώτημα, στο οποίο ο καθένας μπορεί να τοποθετήσει, το οτιδήποτε Υπερφυσικό μπορεί να φανταστεί, αλλά και επι της ουσίας, αν αυτό το Γιατί αλληλοεπιδρά και πως με το Πώς. Γιατί τα Γιατί ως φιλοσοφικά ερωτήματα δεν έχουν τέλος, περιορίζονται μόνο από την φαντασία που διαθέτεις. Γιατί Υπήρχε "πάντα" ο Ένας Θεός; ακόμα και αν δεν υπήρχαμε εμείς, για να τον φανταστούμε; και να τον μνημονεύσουμε; Γιατί είναι Ένας και Όχι Τρεις; Γιατί είναι γένους Αρσενικού (αυτή η ανδροκρατία κακομοίρα γυναίκα, όλα τα κακά πάνω σου) και όχι Η Θεά; Γιατί έτσι. Γιατί έτσι. Γιατί έτσι.

Για να βάλουμε και την Ελεύθερη Βούληση στην κουβέντα μας, δώσε μου μερικά παραδείγματα Ελεύθερης Βούλησης (προσωπικά σου ή όχι), για να σχολιάσω και να δούμε κατά πόσο η δυνατότητα απόφασης είναι υποκειμενική Ή αναγκαστική.

Θα θέσω και γω μερικά παραδείγματα, για να δούμε αν έχουμε πάντα εμείς την επιλογή, να αποφασίσουμε ή μπορεί να κατευθυνόμαστε. (Ειναι βασισμένα πάνω σε προηγούμενα σχόλια). Ο βομβιστής αυτοκτονίας έχει την επιλογή να μην ανατιναχτεί; Η γνώμη μου είναι πως Όχι. Παρ’ όλο που η προφανής απάντηση είναι Ναι. Πρέπει να πάρουμε υπ’ όψη μας και άλλες παραμέτρους (εδώ την πλύση εγκεφάλου).

Στα προηγούμενα ο μεθυσμένος Λώτ είχε την επιλογή να μην πάει με τις κόρες του;

Αν όχι, είχε την επιλογή να μην μεθύσει και αν ναι, γιατί το έκανε; Άρα Μεθύσι = έγκλημα;;;

Που είναι η τιμωρία;

Η γυναίκα του Λωτ είχε την επιλογή, πάνω στον πανικό της να μην γυρίσει, αν ας πούμε τη τρόμαξε ένα ζώο που έτρεχε πίσω και την αιφνιδίασε ουρλιάζοντας; Λέω ότι ο Τρόμος επηρεάζει την ελεύθερη βούληση.

Ο Ιάκωβος είχε(ελεύθερη) επιλογή απέναντι στον πιεστικό νόμο της ερωτικής αναπαραγωγής; (που
έχει ευλογήσει ο Θεός, δίνοντας ως κίνητρο την απόλυτη ηδονή). Και γιατί είναι αμαρτία η ηδονή;;;;;;;; (όταν και άγγελοι την επιδιώκουν;). Τα κατάφερε την πρώτη φορά (να απέχει από το φυσιολογικό) την δεύτερη είδαμε το αποτέλεσμα. Η πολυετής αποχή από το sex φέρνει παράκρουση (γι’ αυτό και τα έκανε όλα). Η παράκρουση (κάτι ανάλογο με τον μεθυσμένο) αφαιρεί το δικαίωμα επιλογής. Το λάθος του ήταν ότι δεν ζήτησε πάλι μια πόρνη. Τίποτα δεν θα είχε συμβεί από τα υπόλοιπα (τα αποτελέσματα της κόντρας στους νόμους της φύσης που και ο Θεός είχε ευλογήσει). Γιατί να πας κόντρα σε κάτι αυτονόητο;

Εφ’ όσον λοιπον ο Θεός μας κρίνει από τις “Ελεύθερες επιλογές μας;;;;;” τοποθετεί σου στα παραπάνω και μετά θα επεκταθώ και γω.





Σπύρος 23/1/2017

Κοίτα να δεις ποιο είναι το θέμα: Γενικότερα οι τοποθετήσεις σου έχουν περισσότερο αρνητική χροιά παρά θετική. Πιο πολύ λες τι δεν πιστεύεις ή με τι διαφωνείς παρά τι θέση έχεις στα διάφορα ζητήματα που "συζητάμε" (και το βάζω σε εισαγωγικά γιατί μια συζήτηση χωρίς να είναι ξεκάθαρη η θέση του καθενός δεν είναι συζήτηση καν). Και δεν είναι πως έχω πρόβλημα να υπερασπιστώ τις ιστορίες της Π. Διαθήκης ή να τις εξηγήσω από τη σκοπιά της κοσμοθέασης του χριστιανισμού. Ωστόσο η συνεχής αναφορά στην Π. Διαθήκη (ακόμα και όταν λες πως δεν θα αναφερθείς σε αυτήν μετά ξανά αναφέρεσαι σε αυτήν - λες και δεν μπορείς να ξεφύγεις από τον κακό δαίμονα που σε κυνηγάει) από κάποιον που δεν εξηγεί ποιες είναι οι θέσεις του στα θέματα που πραγματεύεται, είναι προβληματική. Π.χ. αναφέρεις ξανά και ξανά την ιστορία του Ιάκωβου χωρις να εξηγείς: Πιστεύεις στη συγχώρεση; Πιστεύεις στη μετάνοια; Πιστεύεις ότι δεν είμαστε μόνο ύλη; Γιατί αν πιστεύεις σε όλα αυτά η ιστορία βγάζει αυτομάτως νόημα. Αν είσαι "σκληρός" και θεωρείς πως τέτοιες έννοιες δεν έχουν νόημα για σένα, τότε να μου το πεις. Ξεκάθαρα όμως. Γιατί τότε η άρνηση της ιστορίας από τη μεριά σου θα εξηγηθεί και θα πρέπει μετά να εξηγήσεις διάφορα άλλα: Γιατί πιστεύεις ή δεν πιστεύεις στη συγχώρεση και τη μετάνοια; Γιατί πιστεύεις ότι είμαστε μόνο ύλη; Και λοιπά και λοιπά... Και οι θέσεις σου αυτές θα έχουν σαν αποτέλεσμα το να πρέπει να εξηγήσεις και άλλα ενδιαφέροντα: Γιατί σε πειράζει που κάποιος πεθαίνει αν είμαστε μόνο ύλη; (αυτό πάει και αντίστροφα σαν λύση του μεγάλου προβλήματος σου: αν το πνεύμα και η ψυχή ζούνε για πάντα τότε τα προβλήματα του σώματος αποκτούν έναν άλλο πρόσκαιρο και λιγότερο σημαντικό χαρακτήρα) Γιατί στεναχωριέσαι για αυτό; Και αν στεναχωριέσαι χωρίς να το ελέγχεις (έλλειψη ελεύθερης βούλησης) γιατί να έχει σημασία αυτό; Το παίζεις τιμητής των καλών και αθώων και τρελαίνεσαι που πεθαίνουν, ωστόσο στο δικό σου σύμπαν δεν έχουν καν ζωή. Ούτε βούληση. Ούτε καν συνείδηση του τι τους συμβαίνει: είναι απλά κομμάτια ύλης που κινούνται δεξιά αριστερά. (αντίθετα στο σύμπαν του χριστιανισμού ο άνθρωπος έχει τη θέση του στο σύμπαν ανεξάρτητα από το τι συμβαίνει στο σώμα του που τόσο πολύ θέλεις να αναστήσεις για να φέρεις δικαιοσύνη – αλήθεια πάλι αυτή η «δικαιοσύνη» σε ποια έννοια βασίζεται σε ένα άψυχο άυλο τυχαίο σύμπαν;) Και μέσα σε ένα τέτοιο άψυχο σύμπαν ξαφνικά σε πιάνει ο "πόνος" για το ποιος ταλαιπωρήθηκε, πέθανε, βασανίστηκε. Λίγο υποκριτικό δεν είναι αυτό; Και σίγουρα πολύ ασυνεπές. Τουλάχιστον έτσι το βλέπω εγώ, αν θεε μου εξηγείς γιατί δεν είναι. Βλέπεις πάντως πως η κριτική πρέπει να συνοδεύεται και από εξηγήσεις. Από τις οποίες δεν έχεις δώσει καμμία απολύτως (πάλι με διορθώνεις αν κάνω λάθος). Απλά ψέγεις την Π. Διαθήκη και το χριστιανισμό για ό,τι κακό έχεις πάθει (αλήθεια η Π. Διαθήκη σου φταίει ή κάτι άλλο; Τόσο μεγάλο κακό έπαθες από ένα νεκρό βιβλίο σε έναν νεκρό τυχαίο κόσμο χωρις νόημα... Δύσκολο να το πιστέψω...) χωρίς να δίνεις απαντήσεις σε πολύ βασικά ζητήματα που έχουν σχέση με αυτό που λέμε και οι οποίες απαντήσεις μπορεί ουσιαστικά να σου ακυρώσουν όλη τη βάση της κριτικής σου. Και το ότι αυτή η κριτική σου είναι επιφανειακή δεν έχει να κάνει με τις γνώσεις σου ή το επίπεδο σου (το οποίο σε καμμία περίπτωση δεν αμφισβητώ, συζητάμε απλά και θεωρώ ότι έχεις καλό επίπεδο σε όλα όσα συζητάμε). Έχει να κάνει με το μίσος που δείχνεις ότι έχεις. Είναι σαν να θέλεις να μείνεις στην επιφάνεια, σαν να θέλεις να αγνοήσεις κάθε τι άλλο που μπορεί να δίνει νόημα σε αυτά που λέει ο χριστιανισμός και τα οποία από μικρός μίσησες. Λες ότι θέλεις να πιστέψεις αλλά στην πραγματικότητα δεν θέλεις, τουλάχιστον αυτή την εντύπωση δίνεις σε εμένα. Έχεις σχηματίσει άποψη και απλά θέλεις να την εξωτερικεύσεις. Σάκο του μποξ ψάχνεις για να ξεδώσεις, όχι συζήτηση. Κάθε δύο λέξεις σου οι... 1,8 είναι για την Π. Διαθήκη και του κακούς χριστιανούς και τον κακό Θεό. Λες πως θα έρθει η σειρά σου να εξηγήσεις, αλλά η σειρά αυτή αργεί ακόμα να έρθει. Γιατί πρώτα πρέπει να σου εξηγήσω όλη την Π. Διαθήκη και όλες τις ιστορίες που έχεις καταλάβει λάθος για να αρχίσεις εσύ να λες τι πιστεύεις. Και φυσικά όλα όσα πιστεύεις θα υποστηριχθούν από ατάκες του τύπου "εγώ έχω στοιχεία" ή "εγώ έχω αποδείξεις" οι οποίες δείχνουν πλέον άγνοια όχι μόνο για τα θεολογικά πράγματα αλλά και για τα επιστημονικά (βλ. όρια της επιστήμης, μη δυνατότητα να αποδείξεις κάτι 100% κλπ). Όσο για το "δεν γνωρίζω" άστο. Ωραίο το κόλπο, αλλά μέχρι τώρα έχεις δείξει πως μια χαρά "γνωρίζεις" και μάλιστα πολλά. Και μάλιστα όχι μόνο θεωρείς ότι γνωρίζεις αλλά είσαι και βέβαιος ότι έχεις το απόλυτο δίκιο. Αλλιώς τέτοια συμπεριφορά δεν εξηγείται. Απλά το "δεν γνωρίζω" είναι το εύκολο καταφύγιο όταν έρθει η σειρά σου να εξηγήσεις και όπου φτάνεις σε αδιέξοδο με ένα εύκολο "μα δεν ξέρω" να γίνουν όλα μέλι γάλα. Γιατί αν δεν γνωρίζεις πραγματικά τότε γιατί τόσο μίσος για την άλλη κοσμοθέαση; Αυτό που σου λείπει με λίγα λόγια, αν μπορούσα να το συνοψίσω, είναι η ΣΥΝΕΠΕΙΑ. Συνέπεια λόγου καταρχήν και πράξεων μετά. (αν μισείς τον κακό Θεό που είναι τόσο κακός γιατί και εσύ είσαι με τη σειρά σου τόσο κακός; Μήπως τελικά σου αρέσει αυτή η συμπεριφορά;) Πρέπει να δεις (και το ίδιο θα κάνω και εγώ) πως θα χτίσεις ένα συνολικό κόσμο μέσα στον οποίο τουλάχιστον θα υπάρχει συνέπεια. Και μετά, αφού κάνω και εγώ το ίδιο, να κάνουμε σύγκριση των κόσμων μας. Να δούμε ποιος βγάζει περισσότερο νόημα. Γιατί όπως σου είπα και σε προηγούμενο εμαιλ, μονομερής συζήτηση για την Π. Διαθήκη και το μίσος σου για αυτήν περισσότερο σε ψυχανάλυση μου μοιάζει και ψυχαναλυτής δεν είμαι. (και βαριέμαι να είμαι) Ξέχνα λοιπόν όλα τα προβλήματα που σου δημιούργησε η Π. Διαθήκη στη ζωή σου. Και προσπάθησε να δεις το θέμα αντικειμενικά. Χτίσε έναν κόσμο με τα δικά σου αξιώματα και πες μου ποιος είναι: Έχουμε ελεύθερη βούληση σε αυτόν τον κόσμο; Φαντάζομαι πως όχι. (στον δικό μου έχουμε) Είμαστε μόνο ύλη σε αυτόν τον κόσμο; Φαντάζομαι πως ναι. (στον δικό μου η ύλη είναι απλά ένα παραπροϊόν της συνείδησης) Είναι η συνείδηση μια ψευδαίσθηση σε αυτόν τον κόσμο; Φαντάζομαι πάλι πως ναι. (στον δικό μου κόσμο όχι, είναι η βάση της ύπαρξης μας) Και μετά, εξήγησε μου πως σε αυτόν τον υλικό κενό κόσμο χωράει η στεναχώρια και ο θάνατος. Και που βρίσκεται ακριβώς η «ζωή» βέβαια. Και όλα αυτά με «αποδείξεις» στις οποίες τόσο πολύ σου αρέσει να αναφέρεσαι. Θέλω να σε δω αλήθεια να δίνεις εξηγήσεις για όλα αυτά τα θέματα και να εξηγείς το μίσος σου για τα παιδάκια που πέθαναν σε αυτόν τον άψυχο κόσμο σου. Να μου πεις από πού προέρχεται η στεναχώρια σου ρε παιδί μου. Γιατί κλαις σε αυτόν τον κόσμο; Γιατί γελάς; Αν είσαι απλά προϊόν των χημικών αντιδράσεων μέσα σου γιατί να μην μιλήσω και με ένα χημικό μίγμα να μου πει τι αισθάνεται; Ποια η διαφορά από το να μιλάω με εσένα το άβουλο άψυχο ρομπότ που απλά μου λέει τι το βάζουν να λέει οι χημικές ενώσεις που το απαρτίζουν; Βλέπεις λοιπόν πως το πρόβλημα που έχεις είναι πιο βασικό από την Π. Διαθήκη. Γιατί να σε θεωρήσω καν ζωντανό στον σύμπαν σου; Προσπάθησε να απαντήσεις σε αυτή την ερώτηση χτίζοντας, όχι γκρεμίζοντας. Για να δούμε που στέκεται ο καθένας.

Και για να απαντήσω στο ερώτημα που θέτω και εγώ πριν ζητήσω από εσένα απάντηση: Στο δικό μου κόσμο ο Θεός είναι ο παν, είναι η συμπαντική συνείδηση/ πνεύμα/ ψυχή μέρος της οποίας είμαστε και εμείς. Αποδείξεις για την ύπαρξη του Θεού σαν Πρώτη Αιτία/ συμπαντική συνείδηση είναι όλα αυτά που γράφω στα άρθρα μου και τα οποία εν ολίγοις είναι επιχειρήματα που βασίζονται τόσο στη λογική όσο και στα εμπειρικά δεδομένα: Νοιώθω ότι έχω ελεύθερη βούληση, βλέπω ότι τα πράγματα έχουν αιτίες και λογικά θεωρώ ότι έχει και το σύμπαν, βλέπω και αισθάνομαι πως δεν είμαι απλά άψυχη ύλη και το συνάγω και λογικά από τα όσα γνωρίζουμε για την ύλη και το πως το πνεύμα ουσιαστικά είναι αυτό που καθορίζει τι αισθανόμαστε για την ύλη, κατανοώ λογικά πως μια άψυχη ύλη δεν μπορεί να έχει συναίσθηση του εαυτού της, βλέπω φιλοσοφικά πως το Ένα στο οποίο αναφέρθηκε και ο Παρμενίδης είναι πιο λογικό από τον πολυδιασπασμενο κόσμο που "βλέπει" η επιστήμη σήμερα, θεωρώ πιο λογικό ο κόσμος να έχει νόημα από το να είναι τυχαίος και άνευ νοήματος (μπορεί να δίνουμε εμείς το νόημα σε αυτόν), θεωρώ πιο λογικό και επιστημονικό να θεωρήσεις πως το πνεύμα είναι κάτι περισσότερο από την αλληλεπίδραση ύλης καθώς σε καμμία περίπτωση η ύλη όπως την ορίζει η επιστήμη δεν μπορεί να δείξει τις ιδιότητες που βλέπουμε να έχει το ανθρώπινο πνεύμα, θεωρώ πιο λογικό το ότι έχω ελεύθερη βούληση όχι μόνο γιατί το αισθάνομαι αλλά και γιατί αλλιώς δεν μπορεί να χτιστεί η κοινωνία κλπ κλπ... Στον κόσμο μου υπάρχει και συγχώρεση και μετάνοια, όχι με την ευκολία που φαντάζεσαι (λέω απλά ότι "το μετάνοιωσα" και "καθάρισα") αλλά με την ουσιαστική έννοια, τη δύσκολη. Στον κόσμο μου υπάρχει πνεύμα και το τι παθαίνει το σώμα ελάχιστη σημασία έχει. Όλοι οι άνθρωποι υποφέρουν. Και οι καλοί και οι κακοί. Λίγη σημασία έχει αυτό αν η ψυχή τους είναι καθαρή και η συνείδηση τους εντάξει. Ξέρω, είναι δύσκολο να το πεις αυτό στην πράξη. Και εγώ φοβάμαι να πεθάνω και φοβάμαι τον πόνο δεν θα σου πω ψέματα. Ωστόσο φιλοσοφικά και λογικά κατανοώ ότι αυτός ο φόβος μου δεν είναι σωστός. Από πότε άλλωστε ο φόβος μου ή ο φόβος σου καθορίζουν το τι είναι σωστό φιλοσοφικά; Κατανοώ εμπειρικά, επιστημονικά, λογικά πως είμαι κάτι παραπάνω από ύλη - η οποία εν τέλει δεν είναι τίποτα παραπάνω από το πως η συνείδηση μας "βλέπει" κάποιες διακυμανσεις ενέργειας (με αυτή την έννοια δεν υπάρχει καν "ύλη"). Σε έναν τέτοιο κόσμο είναι άκυρο να μιλάει κανείς για θάνατο με την έννοια της αιώνιας ανυπαρξίας, με την ίδια έννοια που και για τον Παρμενίδη ήταν άκυρο να μιλάς για αυτό που "δεν υπάρχει". Μπορεί να κάνω λάθος. Ωστόσο θεωρώ ότι ο κόσμος μου αυτός έχει συνέπεια και όχι, δεν τον πιστεύω γιατί με "βολεύει". Ίσα ίσα που το πιο εύκολο θα ήταν να πιστεύω στην υλική μας υπόσταση: είναι χαλαρωτικό να θεωρείς ότι είσαι απλά ένα τίποτα που θα καταλήξει στο τίποτα. Η αιιωνιότητα της ψυχής θέτει ευθύνες και είναι η λιγότερο βολική λύση. Όχι η ευκολότερη. Ένα μπουκάλι κρασί σίγουρα μπορεί να σε κάνει να αισθανθείς πιο καλά από ότι όλα όσα λέει ο χριστιανισμός. Και όμως επιλέγω αυτόν τον κόσμο γιατί τον θεωρώ και λογικό και πιο συμβατό με τα επιστημονικά δεδομένα για τη συνείδηση και τη φύση των πραγμάτων.

Εσύ;