Thursday, December 1, 2016

Σύμπαν, Ύπαρξη, Φόβος


2016-11-30

Δημήτρης: Μια δική μου απλοϊκή άποψη.
Το σύμπαν εξελισσόμενο προσπαθεί να αποκτήσει συνείδηση για να «υπάρξει».
Χρειάζεται ένα ον να το παρατηρεί και να σκέφτεται για όλα αυτά που μας προβληματίζουν, όπως τώρα που μιλάμε περί του σκοπού ύπαρξής του. Υπ’ αυτή την έννοια τώρα αρχίζει να υπάρχει, που κάποιοι άνθρωποι το σκέφτονται και το παρατηρούν. Τι νόημα θα είχαν όλα αυτά, αν δεν κατάφερνε να εξελίξει ένα νοήμον ον; Ήταν καταδικασμένο στην ανυπαρξία. Πιθανώς "άπειρα" άλλα, να μην το κατάφεραν και να μην υπήρξαν ποτέ. (Με την έννοια που σκέφτεται ο άνθρωπος, τη λέξη «ύπαρξη» που ο ίδιος επινόησε). Όπως είπε κάποιος: «έπεσε ένας κεραυνός, που ποτέ δεν τον είδε ούτε τον παρατήρησε κανείς»;
Έτσι και το σύμπαν προσπαθεί να δημιουργήσει ένα «θεό» που θα το βγάλει από την τυχαιότητα και θα του προσδώσει κάποιο νόημα.
Να λοιπόν ένας σκοπός. Αυτός είναι ο σκοπός του σύμπαντος. Η απόκτηση ταυτότητας.
‘Επέλεξε’ μέσω της συνεχούς αναπαραγωγής, με ποικίλους συνδυασμούς των ειδών, ότι στην μεγάλη χρονική διάρκεια θα ξεπετάγονται φωτεινά και ταλαντούχα οντά που θα κάνουν την διαφορά και θα προχωρούν την γνώση και την συνείδηση ένα βήμα πιο πέρα. Θα θέτουν ακόμα πιο πολυσύνθετα ερωτήματα και θα προσπαθούν να τα απαντούν. Φαίνεται καθαρά και η εξέλιξη της φιλοσοφίας.
Χρειάστηκε γνώση και παρατήρηση για να τεθούν τα ερωτήματα που βάζουμε.
Πριν τα φωτεινά μυαλά που φιλοσόφησαν, δεν υπήρχαν τόσο πολύπλοκα ερωτήματα.
Δεν χρειάζεται να αρχίσουμε με ένα θεό και να τοποθετήσουμε επάνω του όλη την σημερινή άγνοιά μας. Αλλά να τον δημιουργήσουμε φτάνοντας την γνώση μας όλο και ψηλότερα.
Και η έννοια «θεός» χωρίς εμάς δεν θα υπήρχε. Γιατί πάλι χρειάζεται νοήμον ον να τον σκέφτεται (προσκυνάει, προσεύχεται κλπ.) για να υπάρξει. Όταν ο άνθρωπος φτάσει την γνώση πολύ ψηλά, (ας πούμε μετά από 1 δις χρονιά, αν καταφέρει βέβαια να επιβίωση, μέσω της γνώσης και της εμπειρίας που αποκτά, μελετώντας τους νόμους που τον δημιουργήσαν), τότε το «πώς» και το «γιατί» θα συγκλίνουν σε μια απάντηση.
Κάνετε το λάθος να τα ρωτάτε όλα εδώ και τώρα. Δεν είναι δυνατόν να απαντηθούν έτσι, από εμένα ας πούμε, με τι γνώσεις που διαθέτω. Είναι σαν να ρωτάτε ένα Cro-Magnon για την χρίση ενός tablet. Τα ερωτήματα αυτά έχουν τεθεί πέντε έξι χιλιάδες χρονιά μόνο. Αστείο διάστημα. Τώρα ο άνθρωπος βγήκε από τις φασκιές του.
Υπομονή όταν κατακτήσει πλουσιότερη γνώση όταν κυριαρχήσει στους άγνωστους ακόμα νόμους της φύσης, τότε θα μπορεί να τρέξει μπρος-πίσω στο χωρόχρονο, να βρει και μας στο σημείο που υπήρξαμε και να μας δώσει τις απαντήσεις που ζητάμε. Αυτό που λέω όμως δεν βασίζετε σε πιστή, αλλά στα ψήγματα της γνώσης που έχει καταφέρει ως τώρα και προοιωνίζουν το μέλλον ευοίωνο, με ανακαλύψεις που ούτε να φανταστούμε δεν μπορούμε σήμερα, με τον ίδιο τρόπο που ο Homo sapiens, δεν θα μπορούσε να φανταστεί τις σημερινές.
Έτσι η εξέλιξη προχωράει βήμα-βήμα προ τα πάνω, από τα απλουστέρα στα συνθετότερα και σπαταλώντας συνεχώς ενέργεια μπορεί από το χάος να δημιουργήσει οργανωμένες δομές ύλης και κατ’ επέκταση σκέψης. Όμως ο άνθρωπος μπορεί να επιλέξει και την «αρνητική» εξέλιξη προς τα κάτω. Να της αλλάξει πορεία, επεμβαίνοντας στους φυσικούς νόμους. Έχει αποδείξει ότι τώρα πια μπορεί. Πάλι χρησιμοποιώντας την ενέργεια με διαφορετικό τρόπο.
Την ελευθερία αυτή του την έδωσαν οι φυσικοί νόμοι και τώρα πια η τύχη του και το μέλλον (ίσως και του σύμπαντος) είναι στο χέρι του.
Προφανώς και γι΄ αυτό, η φυσική επιλογή είχε το σκοπό της. (Ίσως για να υπάρχει ένας τρόπος, να απαλλαγεί από αυτόν και ενδεχομένως να ξαναπροσπαθήσει;;;)
Αν επιλέξει αυτήν ο άνθρωπος, τότε το συμπάν θα χάσει την μέχρι τώρα αποδεδειγμένη συνείδησή του και θα «πάψει να υπάρχει». (Εκτός αν έχει καταφέρει πολύ περισσότερα πέρα από τη γη). Το συγκεκριμένο σύμπαν θα έχει αποτύχει και κατ’ επέκταση χάνετε και η τελευταία ευκαιρία του «θεού» να υπάρξει! Τελικώς η έννοια «θεός» όπως την επινόησε ο άνθρωπος, μπορεί να τοποθετηθεί μέσα στον φαύλο κύκλο, «ο θεός δημιουργεί σύμπαντα για να υπάρξει»! καθιστώντας έτσι το μέγεθός Του, μέτρο της άγνοιάς του.


Σπύρος: Πράγματι δεν πιστεύω ότι ένα δέντρο που πέφτει σε ένα έρημο δάσος κάνει ήχο. Και σίγουρα η περιπλοκότητα είναι μέρος της εκδήλωσης του φαινομένου που αποκαλούμε συνείδηση. Οι πέτρες φαίνεται να έχουν λιγότερη από τους περίπλοκους ανθρώπους. Ωστόσο αυτό τι σημαίνει είναι ασαφές. Για εμένα δείχνει πως ίσως ο εγκέφαλος μας είναι αρκετά περίπλοκος για να γίνει δέκτης της "συνείδησης" η οποία σαν ένα πεδίο υπάρχει γενικά στο σύμπαν. (το ίδιο πεδίο δεν μπορεί να "εκφραστεί" μέσα από πιο απλές δομές, όπως αυτή της πέτρας)
Πιστεύω επίσης ότι πράγματι ο άνθρωπος διαμορφώνει την πραγματικότητα. Όχι μεταφορικά, αλλά κυριολεκτικά. Αυτό είναι κάτι που έχει αρχίσει να φαίνεται σε ορισμένα πειράματα της κβαντομηχανικής και φαντάζομαι το μέλλον θα μας επιφυλάσσει περισσότερα σε αυτό τον τομέα. Η ύλη είναι δημιούργημα του πνεύματος και όχι το αντίστροφο. Και ναι, αν εμείς αποφασίσουμε να μην υπάρχει Θεός τότε δεν θα υπάρχει. Όχι γενικά, αλλά στον "κόσμο" που θα φτιάξουμε εμείς. Ο Θεός ως το Ένα δεν μπορεί να μην υπάρχει, μπορούμε όμως εμείς να επιλέξουμε να ζήσουμε σε μία πραγματικότητα χωρίς Αυτόν. Η ελεύθερη βούληση είναι μάλλον το κλειδί για την εξήγηση του κόσμου στον οποίο έχουμε ριχτεί χωρίς εξήγηση...


2016-12-01

Δημήτρης: Έχω κάποιες σκέψεις (βασισμένες σε υλική πίστη σαν του Θωμά) που τις υφαίνω μόνος μου. Αντλώ από παντού γνώση, όσο μπορώ να την κατανοήσω και πλάθω στο μυαλό μου τον δικό μου «θεό».
Συγχαρητήρια για τα άρθρα σου. Δεν πετάω τίποτα, αλλά τα κοσκινίζω χωρίς δασκάλους. Δεν με ενοχλεί η λέξη θεός, παρόλο που δεν την καταλαβαίνω όπως ο πολύς κόσμος. Γι’ αυτό και η λέξη ά-θεος μάλλον δεν μου ταιριάζει. (Ίσως άθρησκος, εκτός τυπολατρίας). Για να πεις άθεος πρέπει να αντιλαμβάνεσαι το θεός, οπότε…
Είπες «Ο Θεός ως το Ένα δεν μπορεί να μην υπάρχει» σ’ αυτό δεν έχω να πω κάτι, γιατί δεν καταλαβαίνω την κωδικοποίηση των λέξεων που περιέχονται. Έχει δικαίωμα ο καθένας να πιστεύει αυτό που του δίδαξαν. Επομένως για τα λεγόμενά του παίρνει αυτός την ευθύνη των αποδείξεων. Εγώ δεν έχω να αντικρούσω κάτι, είναι θέμα πίστης και αξιωμάτων. Γιατί Ένας και όχι 1000; Αλλά αν είναι αξίωμα τι μπορώ να πω; Ή αν είναι αξίωμα για σένα ότι υπάρχει, πάλι δεν μπορώ να πω τίποτα. Αλλά και αν υπάρχει, υπάρχει για τον εαυτό του, εμένα τι με νοιάζει; Δηλαδή με μένα πως αλληλοεπιδρά.
Μου αρέσει η αμφισβήτηση γιατί έτσι μαθαίνω. Παρόλα αυτά για την πίστη έχω άποψη και εξήγηση, είναι το ασφαλές καταφύγιο το σίγουρο «καθαρίζεις εύκολα και γρήγορα χωρίς να βασανίζεις τον εγκέφαλο» δημιουργεί φαινόμενα placebo που βοήθησαν και βοηθούν τον άνθρωπο κατά την διάρκεια της εξέλιξής του. Πολλές φορές το έχω ανάγκη και εγώ.
Αλλά και πάλι να σταματήσω εδώ; Να κρυφτώ πίσω από το δάχτυλό μου; Και αν η αλήθεια είναι αλλού; Όμως καθ’ όλη την διάρκεια της ιστορίας που γνωρίζουμε, η ανάγκη της πίστης έγινε αντικείμενο εκμετάλλευσης από τους πάσης φύσεως «δασκάλους».
Μια λέξη παντού και πάντα ΦΟΒΟΣ.

Tuesday, May 7, 2013

Limits... Inherent or secret wishes?


Science is good at creating "limits" we cannot overcome.
It has been doing so for thousands of years.

Not so long ago, we did not even believe we can surpass the barrier of... sound (thus "barrier").

But we did.

Now we do not believe we can overcome the speed of light. But there are already many examples where that speed is surpassed. For example we have observed a laser pulse which travels faster (see nature.com/nature/journal/v406/n6793/fu ... 277a0.html) or we know that electricity travels much faster than photons in void. Of course every such example is accompanied by a kind of... "disclaimer" that states something like "OK, we have superluminous speeds but the Theory of Relativity is not violated because this is an exception which cannot transmit information at speeds faster than light" (or something similar to that). But such disclaimers do not change the essence: that "some things" can surpass c. I have found some more examples (e.g.newscientist.com/article/dn2796-speed-o ... b-kit.html) but I guess these would suffice for now.

Another great example of a "limit" we cannot surpass is the Uncertainty Principle in quantum mechanics: We cannot know the speed and the position of a particle at the same time! Can't we? Again some fade indications that this "limit" can be overcome are already starting to show... (see sciencedaily.com/releases/2013/03/13030 ... 154958.htm)

Why don't we learn from our mistakes?

Why not have as "limit" that "there are no limits"?

My opinion is that most people actually WANT limits imposed on them. They are too afraid to go out there and explore. They are too afraid of having real power. Thus they welcome any idea of "inherent limits" which they cannot surpass. They give them the excuse they crave for...

What do you think? What limits do you wish for?

Sunday, February 10, 2013

Why is philosophy boring?


Why are people bored of philosophy?
Why do most people prefer a soccer match than a good philosophical conversation?

I believe that this happens for a simple - yet surprising - reason: because people are AFRAID of philosophy!
Yes, I believe that people are truly and genouinly scared of the implications philosophy answers may have in their life. People are afraid to discover things or to explore questions, the answers to which may not be of their liking.

Not too many people like discomfort.
And philosophy is surely a good way of puting you out of your comfort zone...

Waiting for your thoughts...

Saturday, July 7, 2012

Higgs boson - Should Science be separated from State?


A Higgs boson-like particle discovery was claimed at LHC [BBC News].
Do you think that such "discoveries" (see "Higgs particle and Science as the new Religion" for more on that) should be funded by the states? Should tax paying people pay millions of Euros for researching things some scientists imagined and which will actually never have any practical applications? Should we fund the research for other parallel never-to-be-seen universes? Should we fund the research for invisible never-to-be-seen black holes (see "Science hypocrisy and dogmatism in a Black Hole" for more on that)?
Why don't all those people who cry out against Church, also protest against their money going into research with no goals, no deadlines, no specific output?
Should we give money to "conduct research for the sake of research"?
Can we doubt a new religion at its peak?
We really miss a mind like Nietzsche’s (yes you ignorant human! Nietzsche was against science – see Nietzsche, an irrational believer!) or Feyerabend (who claimed that science should be separated from the state)...
Read the "State – Science separation: Is it time?" article for more on that...
Looking forward to your thoughts!

Saturday, May 5, 2012

Time - How can you tell?



How can you tell that time exists?
Is it just because you see the branch of your clock moving?
Is it because you defined time to "exist" ?
How come that the most subjective thing ever, has become the greatest tyrrant of human thinking?

Saturday, April 28, 2012

Colours - Does red "exist" ?


Most people think "red colour" exists.
But could that be true?
Most animals (e.g. many insects) do not see colours at all.
If "real" is what the majority sees, then could it be that colours do not even "exist" ?

Sunday, April 8, 2012

Religion and Science Unification - Is it possible?


Can everything be measured? Can everything be replicated in a lab?

The Interacademy Panel (IAP – Global network of Science Academies) stated on 2006: “Human understanding of value and purpose are outside of natural science’s scope. However, a number of components – scientific, social, philosophical, religious, cultural and political – contribute to it. These different fields owe each other mutual consideration, while being fully aware of their own areas of action and their limitations”

Would you say that (exact) science has limitations?
Would you say that religion has limits too?

Could they coexist if both acknowledged these limits?


Read the Religion and Science Unification article for input so that the discussion can begin.

Contribute to the discussion by writting a comment below.